|
ชื่อหนังสือ “คู่มือสมภาร” หนังสือของใคร เป็นหนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำ (พระมงคลเทพมุนี สด จนฺทสโร) ตั้งแต่ครั้งมีสมณศักดิ์เป็นพระครูสมณธรรมสมาทาน เป็นหนังสือเกี่ยวกับอะไร เป็นหนังสือวิชาธรรมกายชั้นสูง แสดงแนวปฏิบัติของความรู้วิชาธรรมกายแต่ละเรื่อง รวม ๑๕ บท กับอีกหนึ่งหัวข้อเรื่อง ใครเขียน เขียนในนาม น.ส. ฉลวย สมบัติสุข ซึ่งท่านผู้นี้เป็นศิษย์ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ขณะนั้นได้ศึกษาเล่าเรียนที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เขียนเมื่อไร เขียนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๔๙๒ จำนวนหนังสือที่พิมพ์ เป็นหนังสือขนาดเล็กรวม ๕๗ หน้า พิมพ์จำนวน ๒๕,๐๐๐ ฉบับ ที่โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร ถนนพระสุเมรุ กรุงเทพมหานคร พิมพ์เมื่อวันที่ ๑๙ พฤศจิกายน ๒๔๙๒ เขียนเพื่ออะไร เขียนขึ้นตามบัญชาของ สมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า วัดบวรนิเวศวิหาร ซึ่งสมเด็จ ฯ ทรงรับสั่งให้เขียนเนื้อวิชาธรรมกายที่หลวงพ่อวัดปากน้ำสอนนั้น มีเนื้อวิชาและแนวปฏิบัติอย่างไร (รับสั่งแก่คุณนวรัตน์ หิรัญรักษ์) ปกของหนังสือคู่มือสมภาร ปกเป็นภาพธรรมกาย เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ เกตุดอกบัวตูม เท้าขวาทับเท้าซ้าย มีรัศมีรอบองค์ ใต้องค์พระเขียนว่า “นี่คือธรรมกาย” และมีข้อความบรรยายว่า “วักกลิภิกขุ จงถอยออกไป จะมาดูใย ร่างกายของตถาคตเป็นของเปื่อยเน่า ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเราผู้ตถาคต เราผู้ตถาคตคือธรรมกาย” ใต้ข้อความดังกล่าวเป็นชื่อหนังสือ “คู่มือสมภาร” มูลเหตุที่มาของการเขียนหนังสือคู่มือสมภาร เหตุเกิดจาก คุณนวรัตน์ หิรัญรักษ์ ศิษย์หลวงพ่อวัดปากน้ำ ได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระสังฆราชเจ้า ที่วัดบวรนิเวศวิหาร เมื่อวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๔๙๑ (โดยคุณผัน ณ นคร เป็นผู้นำเข้าเฝ้า) สมเด็จ ฯ ทรงรับสั่งถามคุณนวรัตน์ หิรัญรักษ์ ว่าปฏิบัติธรรมกับหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ นั้น มีแนวปฏิบัติอย่างไร ได้รู้เห็นอะไรมาบ้าง คุณนวรัตน์ หิรัญรักษ์ ก็ได้กราบทูลไปตามความรู้ที่หลวงพ่อวัดปากน้ำสอน ปรากฏว่าเป็นที่สนพระทัยของสมเด็จ ฯ สมเด็จ ฯ ทรงบัญชาให้คุณนวรัตน์ หิรัญรักษ์ เขียนแนวปฏิบัติและเนื้อวิชามาให้ดู ครั้นคุณนวรัตน์ หิรัญรักษ์ กลับไปถึงวัดปากน้ำแล้ว ได้นำเรื่องราวกราบเรียนให้หลวงพ่อวัดปากน้ำทราบ เพื่อจะพิมพ์ตำราวิชาธรรมกายถวายสมเด็จพระสังฆราชเจ้าต่อไป เพราะเป็นบัญชาของสมเด็จพระสังฆราชเจ้า จะไม่ทำไม่ได้ ศิษย์ที่รวบรวมความรู้พิมพ์เป็นหนังสือคู่มือสมภาร มี ๓ ท่าน คือ 1. อุบาสิกานวรัตน์ หิรัญรักษ์ 2. อุบาสิกาสมทรง สุดสาคร 3. น.ส. ฉลวย สมบัติสุข
ผู้เขียนรู้จักท่านเดียวคือ คุณฉลวย สมบัติสุข ตอนนั้นผู้เขียนได้ไปศึกษาวิชาธรรมกายกับ อุบาสิกาทองสุข สำแดงปั้น ที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้มีโอกาสรู้จักกับ คุณฉลวย สมบัติสุข จากการแนะนำของอุบาสิกาทองสุข สำแดงปั้น เนื่องจากคุณฉลวย สมบัติสุข ยังศึกษาวิชาธรรมกายอยู่ที่วัดปากน้ำ ทีความคุ้นเคยกับแม่ชีทองสุข สำแดงปั้น เป็นพิเศษ ผู้เขียนเคยถามความรู้จากคุณฉลวย สมบัติสุข และเคยให้ท่านช่วยความรู้ทางวิชาธรรมกายอีกด้วย ตอนนั้นคุณฉลวย สมบัติสุข ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญทางวิชาธรรมกาย สมเด็จพระสังฆราชไม่ได้ทรงอ่านคู่มือสมภาร เมื่อพิมพ์หนังสือ “คู่มือสมภาร” เสร็จแล้ว ได้นำถวายแด่สมเด็จ ฯ แต่บังเอิญสมเด็จ ฯ ทรงประชวร นายแพทย์ห้ามใช้ความคิด สมเด็จ ฯ ทรงมอบหมายให้ “พระสาธุศีลสังวร” (สนธิ์ กิจฺจกาโร) เป็นผู้พิจารณาหนังสือคู่มือสมภารแทนพระองค์ ดังมีข้อความปรากฏในคำนำของหนังสือคู่มือสมภารนั้น ท่านเจ้าคุณสาธุศีลสังวร เลขานุการของสมเด็จ ฯ ได้อ่านหนังสือคู่มือสมภารและพิจารณาแล้ว และได้เขียนผลการพิจารณาตามที่ปรากฏในคำนำหนังสือคู่มือสมภาร สาระสำคัญคือ เรื่องนิพพาน หนังสือคู่มือสมภารยังคัดคำบาลีมาเขียนไม่ครบ ท่านเจ้าคุณสาธุ ฯ ได้เพิ่มคำบาลีเรื่องของนิพพานเพิ่มให้อีก ท่านเจ้าคุณสาธุศีลสังวร เป็นชาวอินเดีย มาบวชอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร มีความสันทัดในเรื่องคำบาลี สาระสำคัญอีกเรื่องหนึ่งก็คือ ข้อความที่ว่า “ขอผู้ได้รับหนังสือนี้ไปอ่าน จงพิจารณาและปฏิบัติตามสมควร” คือ พูดอย่างคนที่อ่านบาลีมาหลายประโยค จะต้องพบความรู้ต่าง ๆ ตามเนื้อหาสาระในหนังสือคู่มือสมภาร ว่าถูกต้องแล้ว จึงให้เราปฏิบัติตาม กิตติศัพท์ของพระสาธุศีลสังวร จะเป็นเพราะอะไรไม่ทราบ ผู้เขียนเคยรับราชการเป็นครูอยู่ที่วัดบวรนิเวศ ตั้งแต่ปี ๒๕๐๑-๒๕๐๙ ช่วงเวลาดังกล่าวนี้ สมเด็จพระสังฆราชเจ้าได้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว และสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราชองค์ปัจจุบัน ขณะนั้นยังมีสมณศักดิ์เป็นพระศาสนโสภณ โดยเหตุที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศกับวัดบวรนิเวศอยู่ติดกัน ได้ยินกิตติศัพท์ของพระสาธุศีลสังวร แห่งวัดบวรนิเวศวิหาร ว่าเป็นชาวอินเดีย มีความรู้ทางคำบาลีอย่างมาก เคร่งครัดในระเบียบวินัย แม้แต่นักเรียนยังเกรงกลัว เวลานักเรียนจะชกกัน มักชวนกันไปที่หลังวัด ขณะที่จะชกกันนั้น มักเป็นเวลาที่พระสาธุศีลสังวรเดินผ่านมา ท่านเจ้าคุณพระสาธุ ฯ จะถามว่า “สิกไก๋” พอคำว่า “สิกไก๋” ดังออกไป นักเรียนที่จะชกกัน ต่างพากันวิ่งหนีไปคนละทาง เป็นอันว่าไม่ได้ชกกัน คำว่า “สิกไก๋” ก็คือคำ “ศิษย์ใคร” หมายความว่าเป็นลูกศิษย์ของใคร ท่านเจ้าคุณพระสาธุ ฯ พูดไทยไม่ชัด เพราะท่านเป็นชาวอินเดีย หากพูดคำว่า “สิกไก๋” ย่อมหมายถึง ท่านเจ้าคุณพระสาธุศีลสังวร นักเรียนที่จะนัดไปชกกันก็ดีและที่จะคิดหนีเรียนก็ดีจะเกรงท่านเจ้าคุณ ฯ มากกว่าเกรงครูอาจารย์ ถ้าพบนักเรียนรุ่นเก่า เขามักจะมีเรื่องราวของท่านเจ้าคุณ ฯ คุยให้ฟัง ล้วนแต่เคารพและยำเกรงท่านทั้งนั้น ผลที่ตามมาหลังจากการออกหนังสือคู่มือสมภาร คำว่า “ธรรมกาย” เป็นคำที่เราไม่ค่อยได้ยิน แม้เราจะเรียนบาลีจนจบประโยคสูง ๆ พบในตำรา แปลกันแล้วก็เพียงแต่ผ่านไป เพราะเป็นภาษาหนังสือ แปลกันแล้วก็แล้วกันไป ไม่ช้าไม่นานก็ลืมคำว่า “ธรรมกาย” ไปเสียสิ้น ยิ่งชาวบ้านหรือคนทั่วไปไม่ได้ยินคำว่า “ธรรมกาย” เอาเสียเลย ได้ยินได้ฟังก็แต่ในหมู่นักเรียนนักศึกษาบาลีประโยคสูง ๆ เท่านั้น ในปี ๒๔๙๒ หนังสือคู่มือสมภารออกสู่ตลาดของนักปฏิบัติพัฒนาใจ ทำให้นักปราชญ์ราชบัณฑิตค้นคว้าตำรากันอีกครั้งหนึ่งว่า คำ “ธรรมกาย” นี้มีที่มาที่ไปอย่างไร พบแล้วจึงเชื่อว่าหลวงพ่อวัดปากน้ำบรรลุธรรมชั้นสูงจริง จึงได้มีการเรียนวิชาธรรมกายอย่างกว้างขวาง นับวันมีแต่จะกว้างขวางยิ่งขึ้น ไปที่ไหนเห็นมีแต่เรียนวิชาธรรมกายกันทั้งนั้น เพราะปกหนังสือคู่มือสมภารเขียนว่า “วักกลิภิกขุ จงถอยออกไป จะมาดูใย ร่างกายของตถาคตเป็นของเปื่อยเน่า ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเราผู้ตถาคต เราผู้ตถาคตคือธรรมกาย” ไม่ว่าใคร อยากเห็นพระพุทธเจ้าด้วยกันทั้งนั้น อยากเห็น ก็ต้องเรียน เรียนจากหนังสือคู่มือสมภาร ตัวผู้เขียนเองเรียนวิชาธรรมกายมานานแล้ว แต่ยังไม่เป็น แม้ยังไม่เป็น เขาก็มาเกณฑ์ให้ไปสอน เพราะเขาทราบว่าผู้เขียนเคยเรียนมาแล้ว อย่างน้อยก็แนะนำแนวปฏิบัติเบื้องต้นให้เขาฟังได้บ้าง ในที่สุด ผู้เขียนเองก็สอนด้วยและเรียนฝึกพร้อมกันกับผู้เรียนใหม่ ผู้เขียนเคยเป็นธรรมกายเอาตอนนั้น แต่ก็ยังเห็น ๆ หาย ๆ เห็นบ้างไม่เห็นบ้าง นี่คือผลจากการอ่านหนังสือคู่มือสมภาร ท่านผู้อื่นมีความคิดเห็นประการใด แต่ตัวข้าพเจ้าประสบมาอย่างนี้ ชีวิตของข้าพเจ้าตั้งแต่ต้นมาจนบัดนี้ ยุ่งอยู่กับวิชาธรรมกายมาตลอด ไม่อยากสอนก็มีคนมาเกณฑ์ให้ไปสอน เขียนตำรานั้นทำไม่เป็น ก็มีคนมาเกณฑ์ให้ทำ ชีวิตราชการของข้าพเจ้า ใกล้จะเกษียณราชการวันนี้วันพรุ่งนี้ ก็มีคนมาถามความรู้ทางวิชาธรรมกาย มีคนไปให้แก้โรค ให้ทำคำอธิบายวิธีปฏิบัติที่เข้าใจง่าย เพราะอ่านหนังสือของหลวงพ่อวัดปากน้ำแล้ว ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร หลวงพ่อท่านทำได้ แต่เราทำไม่ได้ เพราะปัญญาคนละชั้นนั่นเอง แต่อยากทำให้ได้อย่างที่หลวงพ่อท่านสอนไว้ในคู่มือสมภาร ข้าพเจ้าจึงกลืนไม่เข้าและคายไม่ออก คือ ไม่เป็นก็ต้องเป็น ไม่ได้ก็ต้องได้ เหตุใดข้าพเจ้าจึงเกิดมารับใช้เขาในทางวิชาธรรมกายก็ไม่รู้ หากเราสันทัดก็ไม่สู้กระไร แต่ความรู้ของข้าพเจ้าขาด ๆ เกิน ๆ แต่ไหนแต่ไรก็เป็นอย่างนี้ รอให้รู้จริงแล้วค่อยมาพูด เห็นจะทำอย่างนั้นไม่ได้เสียแล้ว เพราะจะต้องมีเหตุการณ์อะไรต่าง ๆ มาบังคับให้ข้าพเจ้าให้ไปยุ่งกับวิชาธรรมกาย ไม่อย่างใดก็อย่างใดเสมอมา เข้าทำนองไม่มีไก่ก็เอาเป็ดไปขันแทน จนในที่สุดต้องทำวิชาปราบมาร ทั้ง ๆ ที่ไม่มีความรู้เรื่องวิชาปราบมารมาก่อนเลย ท่านคงเคยอ่านหนังสือปราบมารของข้าพเจ้าแล้ว หากยังไม่ได้อ่านลองติดตามดู เป็นเรื่องอัศจรรย์ไม่เคยพบไม่เคยเห็นมาก่อน หลักสูตรคือเนื้อหาสาระคู่มือสมภารมีอะไรบ้าง หลักสูตรคือ เนื้อหาสาระในคู่มือสมภาร มี ๑๕ บทกับอีกหนึ่งหัวข้อเรื่อง ดังนี้ (๑.) วิธีทำให้เห็นธรรมกาย (๒.) วิธีดูดวงธรรมของกายโลกีย์ และดูดวงธรรมของกายธรรม (๓.) วิธีทำฌานโดยใช้กายธรรม และวิธีดูอริยสัจ ๔ (๔.) วิธีเดินสมาบัติในกสิณ ดูภพอสุรกาย เปรต เดียรัจฉาน นรก โลกันต์ ทิพย์ พรหม อรูปพรหม (๕.) วิธีดูปุพเพนิวาสญาณ และดูจุตูปปาตญาณ (๖.) วิธีดูภพ ๓ ดูอสุรกาย เปรต เดียรัจฉาน นรก โลกันต์ ทิพย์ พรหม อรูปพรหม อายตนะนิพพาน (๗.) วิธีดูกายสุดละเอียดและดูกายสุดหยาบ (๘.) วิธีนับกายเป็นอสงไขย (๙.) วิธีดูดวงเห็น ดวงจำ ดวงคิด ดวงรู้ (๑๐.) วิธีทำอายตนะให้เป็นทิพย์ในธรรม (๑๑.) วิธีดูดวงบุญ ดวงบาป ดวงไม่บุญไม่บาป (ธรรมภาคกลาง) (๑๒.) วิธีตรวจบารมี ๑๐ ทัศ อุปบารมี ๑๐ ทัศ ปรมัตถบารมี ๑๐ ทัศ (๑๓.) วิธีเข้านิพพานตาย (อนุปาทิเสสนิพพาน) วิธีเข้านิพพานเป็น (สอุปาทิเสส นิพพาน) (๑๔.) วิธีดูกายสิทธิ์ในดวงแก้ว (๑๕.) วิธีดูภาคผู้เลี้ยง (๑๖.) เรื่องนิพพาน เรื่องภพ ๓ เรื่องโลกันต์ มีรูปร่างอย่างไร มีอยู่อย่างไร เกี่ยวข้องกันและกันอย่างไร
สารบัญ Powered by AkoComment 2.0! |
