|
เหตุหลอกรู้ลวงญาณทัสสนะ เหตุหลอกรู้ลวงญาณทัสสนะ เป็นความว่างที่มารเขาทำใน เห็น จำ คิด รู้ ของเรา เพื่อให้เราเห็นได้สารพัดเรื่องที่เขาต้องการ ทั้งนี้ ต้องการให้การรบล่าช้า ให้การคาดการณ์ผิดพลาด ให้เห็นของหลอกของปลอม เพื่อให้เกิดการหลงผิดด้วยประการทั้งปวง วิธีทำของเขาก็คือ เข้ามาแยก เห็น จำ คิด รู้ ของเรา แล้วรวม เห็น จำ คิด รู้ ที่แยกไปเข้าด้วยกันใหม่ แล้วเกิดกาย เขาทำแก่ เห็น จำ คิด รู้ ของใคร ก็เกิดกายของเขาผู้นั้น ในญาณทัสสนะของเรา แล้วเขาก็เอากายของเขาซ้อนอยู่ในกายที่เขาทำขึ้นใหม่นั้น ทำหน้าที่บังคับกายที่สร้างขึ้นใหม่ การที่เขาทำได้ เป็นเพราะสภาพใจของเขาสูงกว่าเรา (สูงในทางปกครอง) เขาละเอียดกว่าเรา เขาเหนือเราพูดง่าย ๆ ก็คือ เขาเป็นผู้ปกครอง เขามีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้น แต่ถ้าหากเขาละเอียดน้อยกว่าเรา เขาจะทำไม่ได้ ระหว่างรบ ถ้าเราเห็นพระพุทธองค์ เห็นหลวงพ่อวัดปากน้ำ บิดามารดา ญาติมิตร สหายรัก พึงทราบเถิดว่าเขาหลอกเราแล้ว ให้เรารีบทบทวนความถูกต้องทางวิชาอย่างเร็ว และรีบด่วน กว่าจะทราบว่ามารเขาหลอก แทบจะสายเกินแก้ ต่อเมื่อทำวิชาถึงขั้นละเอียดจึงได้ทราบเรื่อง เราถูกหลอกโดยวิธีนี้ มานับชาตินับภพไม่ถ้วนแล้ว การที่รู้และญาณทัสสนะของเราผิดพลาด เราโทษใครไม่ได้เลย มารเขาฉายภาพยนตร์อย่างนี้ เราจึงเห็นอย่างนี้ เราก็บอกอย่างนี้ เราต้องการให้ถูก จึงพากเพียรเล่าเรียนกันมากมาย ต่างก็ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบกันทั้งนั้น ตราบใดที่มารยังดับไม่หมด เราจะถูกหลอกและผิดพลาดตลอดไป ครั้นเราจับได้ไล่ทัน เขาจะเปลี่ยนวิธีใหม่ทันที ภาพยนตร์เรื่องใหม่เกิดขึ้นทันที เห็นงาน อดิเรกที่เราทำอยู่ เห็นต้นไม้ที่เรากำลังปลูก เห็นสัตว์ป่าสวยงาม หากเราหลงดู ตัวการสำคัญจะรีบหนีไปก่อน ไม่ถูกดับ เราจับเหลี่ยมนี้ได้ เขาเปลี่ยนวิธีใหม่ต่อไปอีก เป็นตัวเลขลอตเตอรี่ เราจ้องดูตัวเลข ตัวการสำคัญหนีไปได้อีก แนวใหม่มาอีก เป็นวิมานที่งดงาม แสดงถึงการสร้างบารมีของท่าน เราหลงดูอีก แนวใหม่ตามมาอีก เป็นว่าบอกถึงบารมีที่ท่านทำวิชาปราบมาร มารเขาแจกแจงรายละเอียด ไม่ต้องให้ธรรมภาคบุญสาธยาย เขายังทำได้ นี่คือ เหตุหลอกรู้ลวงญาณ แต่มารเขาฉลาด เขาไม่ปิดรู้บังญาณทุกอย่างไป บางอย่างเรารู้ถูกต้องได้ อะไรที่เขาสงวนเขาจึงแกล้ง วิชารบช่วยให้แจ้งได้หลายเรื่อง ระหว่างรบ เราเชื่ออะไรไม่ได้ทั้งนั้น จะเชื่อได้ก็ต้องตรวจสอบให้ควรแก่การณ์เสียก่อน คือเข้ากลางกายที่เห็นนั้นทันที ไปรบจนสุดกายหยาบละเอียด ครั้นไปถึงขาวและใสแล้ว ยังเชื่อไม่ได้อยู่ดี เพราะเพิ่งถึงเหตุปลอดธาตุปลอดธรรม ต้องรบในเหตุปลอดธาตุปลอดธรรมต่อไปอีกไม่ถอยหลัง ครั้นถึงสว่าง ขาว ใส ไม่ริบ ไม่รัว เป็นนิ่งไม่กระเพื่อม จึงจะ “พอฟัง” เพียงฟังหูไว้หูเท่านั้น จะให้เราเชื่อสนิทใจย่อมไม่ได้ ตราบใดที่มารยังดับไม่หมด ความผิดพลาดทางญาณทัสสนะมีได้เสมอ คราวนี้กลับมาพิจารณาการปฏิบัติธรรมของเราบ้าง ว่าเรามีรู้ญาณถูกต้องเพียงไร ใครเขามาให้ตรวจการลงทุน เราบอกเขาว่ามีกำไร ปรากฏว่าเขาขาดทุน อย่างนี้ต้องได้รับการฝึกอีกมากมายนัก การขาดทุนร้อยล้านไม่ใช่ของเล่น การตรวจสอบในทางได้ทางเสีย พึงระวังให้มาก ที่นำเหตุหลอกรู้ลวงญาณมากล่าว ก็เพื่อเตือนใจ เวลาตรวจอะไรต้องระวัง ต้องให้แน่ใจจริง ๆ ทบทวนความถูกต้องหลายครั้ง อีกทั้งขณะทำวิชารบ เชื่ออะไรไม่ได้ทั้งนั้น ข้อที่ควรระวังอีกอย่างก็คือ ท่านที่เห็นอะไรร้อยแปดนั้น ควรเข้าใจว่ากำลังอยู่ในเหตุหลอกรู้ลวงญาณ ควรเสนอแนะให้เปลี่ยนวิธี เอาเป็นว่าเห็นดวงธรรม ดวงธรรมจะต้องขาวใสสว่างโชติ เห็นธรรมหายก็ต้องขาวใสสว่างโชติ ให้อยู่ในแวดวงแค่นี้ก่อน ต่อเมื่อทำความรู้บทนี้ได้ จึงควรเลื่อนไปบทอื่นต่อไป หากเราไม่แก้ไขโดยวิธีนี้ มารจะถือโอกาสต่อกล้องส่องญาณหลอกต่อไป เป็นการเสียเวลาแก่ผู้แสวงหาโมกขธรรม กว่าผู้เขียนจะทราบความ เขาก็หลอกมานักต่อนักแล้ว และเขายังหลอกทั้งๆ ที่เรารู้ ดังนั้น การประพฤติปฏิบัติ เรามาหาหลักเกณฑ์กันก่อนเป็นดีที่สุด ตามที่กล่าวมานี้ เกิดจากประสบการณ์ ธาตุธรรมพิเศษถูกมารแกล้งด้วย เหตุดับอธิษฐานถอนปาฏิหาริย์ ดับอธิษฐาน หมายความว่า อธิษฐานไว้ในดวงบารมี แต่มารเขามีวิชาสูงกว่า เขาก็มาดับอธิษฐานเสียสิ้น คำว่า ถอนปาฏิหาริย์ หมายความว่า ทำวิชาไว้ละเอียด ยิ่งปาฏิหาริย์มาก ก็ยิ่งละเอียดมาก แต่มารเขาละเอียดกว่า เขาก็มาถอนวิชาที่เราปาฏิหาริย์ไว้ คราวนี้ ทำวิชาเป็นอนุโลมปฏิโลม เป็นถอนอธิษฐาน ดับปาฏิหาริย์ รวมความว่า เขามาถอนและมาดับ ไม่ว่าเราจะทำอะไรไว้อย่างไร หากเราทำไว้แก่ดวงบารมี เขาก็เอาดวงบาปมาแก้ หากเราทำไว้แก่วิชา เขาก็เอาอวิชชามาแก้ เราทำไว้แก่ดวงทาน ศีล ภาวนา เขาก็เอาทุกข์สมุทัยมาแก้ สารพัดที่เขาจะเอามาแก้ เพราะต่างฝ่ายต่างคิดวิชามาสู้กัน จะยุติเป็นตำรายังไม่ได้ ต่างฝ่ายต่างประดิษฐ์คิดค้น เหตุดับอธิษฐานถอนปาฏิหาริย์ และเหตุถอนอธิษฐานดับปาฏิหาริย์ ร้ายกาจมาก มารเขารู้ว่าเราจะลงมาเกิดทำวิชาสู้เขา เขาก็เล่นงานเราก่อน ก่อนที่เราจะจุติมาเกิด ทำไว้ที่กำเนิดเดิมของเราด้วยวิชาดับอธิษฐานถอนปาฏิหาริย์นี้ เขาดับวิชาของเราแล้ว ยังอธิษฐานไม่ให้เราเห็นวิชาธรรมกาย อธิษฐานอย่างเดียวไม่พอ เขายังปาฏิหาริย์วิชาให้ไม่เห็นวิชายิ่งขึ้น เหตุนี้เอง พวกเราที่ธาตุธรรมพิเศษ ไม่เห็นวิชาธรรมกายกันหลายราย ทั้งที่เราพากเพียรฝึกฝนสักเท่าไร เราก็ยังไม่เห็นดวงปฐมมรรค หรือเห็นก็ยังไม่แจ่มชัด ทำให้เราขาดบารมีที่ควรมีควรได้อย่างน่าเสียดาย แต่มีบางรายไม่ขาดทุน แม้จะเพลี่ยงพล้ำในทางธรรม แต่ก็สร้างบารมี โดยช่วยกิจการงานเผยแพร่วิชาธรรมกายไปกับเขาได้ น่าอนุโมทนา อย่างนี้ไม่ขาดทุน คือเลือกเอาทางเดินเอาตัวรอด เมื่อมารเขาขวางทางนั้น เราก็มาเล่นทางนี้ เป็นการไม่ยอมแพ้มาร เมื่อมารเขามาเพลงนี้ เราจะต้องตอบไปเพลงใดเพลงหนึ่ง ไม่ใช่ยอมแพ้อย่างราบคาบ กลับมาพูดถึงวิชาดับอธิษฐานถอนปาฏิหาริย์ ไม่มีทางอื่น ต้องแก้โดยวิธีรบ จนกว่าจะพบต้นวิชาของเขา พอแล้วต้องดับให้ได้ทั้งหมด แล้วนำ บุญ บารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิ เฉียบขาด ... ฯลฯ ที่มารย่อย แยก ระเบิด ผ่า ดับ ละลายไปนั้น มาทำให้สะอาด ตั้งธาตุธรรมให้ใหม่ เสร็จแล้ว จึงคืนแก่เขาผู้เป็นเจ้าของ จากนั้น เราจึงจะเห็นธรรมและจะเห็นวิชาธรรมกายต่อไป เราอย่าเพิ่งทอดอาลัยตายอยาก ขอให้มีเวลาทำวิชากันพอสมควร ไม่ใช่เราจะแก้ไขอะไรไม่ได้ กรณีเช่นนี้ ต้องใช้เวลา เพราะจะต้องใช้ความรู้สูง โดยปกติแล้ว เราจะต้องเห็นวิชาธรรมกายกันหมด ทำถูกวิธีแล้ว ต้องเห็นได้ทั้งนั้น ไม่ว่าใครทั้งนั้น ต่างแต่ว่า บางท่านเร็ว บางท่านช้า บางรายต้องใช้เวลาพอสมควร ผู้เขียนเคยทดลอง ชนิดที่เรียกว่า เป็นธรรมกายเบื้องต้นหมดชั้นเรียนมาแล้วมากต่อมาก จนเห็นว่าเป็นเรืองปกติ ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องอัศจรรย์อะไร ข้อสำคัญอยู่ที่ว่า สอนกันให้ถูกวิธี ฝึกกันให้ถูกวิธี วัดผลกันให้เป็นเท่านั้น ชีวิตของผู้เขียนเคยทดลองสอนมามากต่อมากแล้ว คราวนี้มาทดลองปราบมารดูบ้าง เรื่องปราบมารเบื้องต้น ได้นำเสนอต่อท่านแล้ว คือหนังสือเล่มนี้ เล่มต่อไปค่อยว่ากันใหม่ หลวงพ่อวัดปากน้ำเคยพูดว่า มีชีวิตอยู่เปล่า ๆ ไม่ทำอะไร เหลือแต่กินกับนอน ชีวิตเป็นหมัน ท่านว่าของท่านอย่างนั้น ชีวิตเป็นหมันหมายความว่าไม่ได้อะไรเลย คือไม่ได้บุญทานอะไรติดตัวเลย หากเรามาช่วยกันเผยแพร่ ช่วยกันแต่งตำรา ช่วยกันทำวิชาปราบมาร มายุ่งกับงานประเภทนี้ เป็นประโยชน์แก่ศาสนา มีคนเข้าใจศาสนาดีขึ้น มีคนเข้าถึงพระรัตนตรัยเพิ่มขึ้น มีการเรียนวิชาอาสวักขยญาณอันเป็นของยากๆ เพิ่มขึ้น อวิชชาย่อมจะดับไปทีละรุ่นสองรุ่น สันติสุขจะฉายแสง ทั้งนี้ เกิดจากตัวเรานี่เอง ไม่ใช่ใครที่ไหน พวกเรานี้เอง บัดนี้ ทั้งเราและท่านต่างมีอายุสู่วันชรา คิดถึงงานที่เราได้มาสนุกร่วมกัน ตั้งแต่งานเผยแพร่ งานแต่งตำรา งานปราบมาร ที่ผู้เขียนดำเนินไปแล้ว กำลังดำเนินอยู่ และที่จะทำต่อไป ทุกท่านบอกว่าดีใจ เงินได้หมดไปอย่างมีประโยชน์ ไม่ใช่หมดไปเพราะสำมะเลเทเมา ถึงแม้จะใช้ไปเพื่อการนี้ ก็ไม่ได้ทำให้ยากจนลงไป หากไม่ใช้เพื่อการนี้ ใช่ว่าจะร่ำรวยขึ้น เพิ่งมาได้คิดตอนอายุมาก แต่ก่อนไม่ทันได้คิด คิดได้แล้ว ก็เดินทางไปดีใจกับผู้เขียน ว่าชีวิตของท่านมีประโยชน์ ที่ได้มีโอกาส สนุกกับคตินิยมของผู้เขียน ตั้งแต่เด็กเล็กน้อยจนสู่ความชรา เรามีความจำเป็นต้องตรวจสอบตัวเรา เพราะกำลังจะสู่ความตาย ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ ผู้เขียนดีใจกับเพื่อนผู้นั้น ที่ชีวิตของเราไม่เป็นหมันอย่างที่หลวงพ่อวัดปากน้ำว่าเอาไว้ แต่เพื่อนสหธรรมมิกบางท่าน ผู้เขียนดีใจด้วยไม่ได้ เพราะเงินร้อยล้านบาทของเขา ไม่ได้เป็นประโยชน์ต่อผู้เขียนเลยแม้แต่บาทเดียว อะไรก็ไม่เอาทั้งนั้น เกรงว่าถ้าอุปการะผู้เขียน แล้วจะยากจนลง เขาไม่รู้เห็นอะไรด้วยทั้งนั้น บัดนี้เกิดมีศรัทธาจะทำอะไร มันสายเกินแก้แล้ว เพราะงานสร้างบารมีต้องหมั่นสร้าง ต้องหมั่นสะสมเหมือนการออมทรัพย์ จะศรัทธาวันนี้ไม่ได้ เพราะเราเรียกอดีตคืนมาไม่ได้ เมื่อครั้งผู้เขียนเดินทาง จาริกไปสอนตามจังหวัดต่างๆ นั้น เพื่อนไม่เคยฝากค่ารถไปสักบาทหรือฝากค่าอาหารกลางวันสักบาท เพื่อนไม่เคยทั้งนั้น ครั้งกระนั้น น่าสนุกกับเราบ้าง เพราะเป็นตอนสู้มาร หาคนเชื่อวิชาธรรมกายไม่ได้เลย ไกลแค่ไหน ใกล้แค่ไหน ลำบากแค่ไหน ผู้เขียนไปสอนให้ทั่ว ทำเป็นลืมๆ ไปก็เกือบ 20 ปีแล้ว บารมีไม่ทราบจะแค่ไหน ความยากความลำบากแห่งการเผยแพร่ครั้งนั้น ล้วนแต่สาหัสสากรรจ์ทั้งสิ้น หากจะเล่าถึงความลำบาก จะเป็นหนังสือเล่มหนา มายุติกันว่า บัดนี้ผู้เขียนมาทำวิชาปราบมารแล้ว ส่งใจไปช่วยผม ให้ปราบมารได้ราบคาบ ก็พอใจแล้ว ขอท่านได้รับความปรารถนาดีจากผู้เขียนโดยถ้วนทั่วและขอให้ท่านทำวิชาปราบมารได้เก่งกล้าสามารถทั่วกันด้วย
(นายการุณย์ บุญมานุช) อดีตผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดจันทบุรี 12 ก.พ. 33 สารบัญ
Powered by AkoComment 2.0! |
สื่อธรรมะ : 
