|
เราอ่านอภินิหารฯ จบแล้ว เกิดความคิดอะไร? หลวงพ่อตายจากเราไปแล้ว ส่วนเรานั้น กำลังเข้าไปใกล้ต่อความตายเช่นกัน ไม่วันใดก็วันใด เราต้องตายแน่ เกิดคำถามขึ้นว่า เราสร้างบารมีธรรมอย่างหลวงพ่อแล้วหรือยัง เพราะบารมีธรรมจะส่งผลให้เราไปสู่สุคติ หากตอบว่า ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ขณะนี้จ้องแต่จะให้รวย มีเงินแล้วจ้องแต่ไปเที่ยวเมืองฝรั่ง ยังไม่ได้เรียนวิชาเลย แถมยังไม่ได้ซื้อหนังสือธรรมกายให้โรงเรียน ยังไม่ซื้อถวายวัด ยังไม่ได้ตั้งชมรมเรียนวิชาธรรมกาย ยังไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น หากเป็นเช่นนี้ ถือว่าประมาทเท่ากับทำโทษตัวเอง ยังไม่สาย ยังไม่สายเกินไป โปรดมาเป็นมิตรกับข้าพเจ้าเถิด เรามาร่วมกันทำความดีอะไรสักอย่างเกิด การที่เราห่างเหินกันนั้น มีแต่เสียประโยชน์ ข้าพเจ้าใกล้ตายยิ่งกว่าท่าน เพราะเกษียณราชการแล้ว เป็นคนแก่ไปแล้ว อะไรที่ข้าพเจ้าจะให้บริการได้ข้าพเจ้าจะทำ เรามาเป็นเพื่อนกันในธรรม เรามาเป็นมิตรกันในธรรม ข้าพเจ้าส่งใจเป็นความปรารถนาดียังทุกท่าน ท่านใดที่แจ้งในธรรมแล้ว ขอให้แจ่มแจ้งยิ่งขึ้นไป ท่านใดที่ยังไม่ได้บำเพ็ญบารมีธรรม จงรีบขวนขวายแต่วันนี้เถิด ตำราว่าด้วยวิชาธรรมกายนับแต่หลักสูตรเบื้องต้นจนถึงหลักสูตรชั้นสูง ข้าพเจ้าได้ทำไว้บริการท่านทั้งหลายแล้ว ขอให้ท่านรีบตักตวง ชีวิตของข้าพเจ้าพระเณรได้ใช้ท่านทั้งหลายได้ใช้ ตั้งแต่หนุ่มจนแก่ บัดนี้ ถึงวาระที่ท่านทั้งหลายจะเป็นผู้ให้บริการอย่างที่ข้าพเจ้าได้ทำมา เพราะข้าพเจ้าต้องตายจากท่านไม่วันใดก็วันใด ขอให้ท่านเตรียมตัวทำหน้าที่แทนข้าพเจ้าแต่วันนี้ ความรู้ใดที่ยังไม่ได้เรียน ขอให้เรียนแต่วันนี้ ตำราเล่มใดที่ยังไม่ได้อ่าน ขอให้อ่านวันนี้ สงสัยอะไร ข้องใจอะไร โปรดถามลุงการุณย์ บุญมานุช ๑/๓๑ ถนนพระยาตรัง อำเถอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี โทร (๐๓๙) ๓๑๓๗๕๐ จะสร้างบารมีอย่างไร จึงจะมีอภินิหารอย่างหลวงพ่อวัดปากน้ำ ต้องเข้าใจให้ตรงกันว่า คนเราจะดีหรือไม่ดี ขึ้นอยู่กับดวงบารมีของแต่ละบุคคล ใครมีดวงบารมีโต ก็ดีไป หากดวงบารมียังไม่ถึงขนาด เราก็ต้องเพียรสร้างคุณความดีของเราต่อไป หากปรารถนาจะเป็นพระพุทธเจ้า อย่างนี้ต้องสร้างบารมีกันอย่างจริงจัง ดูหลวงพ่อวัดปากน้ำเป็นตัวอย่าง บารมีต้องสะสม จะทำวันเดียวให้เสร็จ ย่อมเป็นไปไม่ได้ ต้องพากเพียรกันไปกี่ชาติกี่ภพ จนกว่าดวงบารมีโตเข้ากฎเกณฑ์ จึงจะเกิดบุญญาภินิหาร ตามที่บรรยายนี้เป็นความรู้ทั่วไป ข้อเสนอแนะในการสร้างบารมีทั่วไปนั้น ได้บรรยายแล้ว ท่านคงเข้าใจแล้ว คราวนี้มาถึงประเด็นที่ว่า จะสร้างบารมีอย่างไรจึงจะมีอภินิหาร หาก เป็นสำนักปฏิบัติแท้ ก็ต้องจัดการศึกษาวิปัสสนาธุระอย่างที่หลวงพ่อท่านจัด เพราะบารมีที่เกิดจากการฝึกฝนอบรมวิชาธรรมกายเป็นบารมีไพศาล ไม่มีอะไรเทียบ อย่างน้อยต้องแบ่งชั้นเรียนเป็น ๕ ชั้นเรียน ดังนี้ ๑. ชั้นเรียนเบื้องต้น (ชั้นมูล) ได้แก่ชั้นสมาชิกใหม่ ยังไม่เป็นธรรมกาย ๒. ชั้นเรียนอนุบาล ได้แก่สมาชิกที่เป็นธรรมกายแล้ว แต่ยังใช้การไม่ได้ จะต้องเรียนอนุโลมปฏิโลมวิชาจนกว่าจะเดินวิชา ๑๘ กายได้คล่อง เข้านิพพานได้คล่อง ๓. ชั้นประถมศึกษา รับสมาชิกจากชั้นอนุบาลมาไว้ชั้นเรียนนี้ ให้เรียนหลักสูตรคู่มือสมภาร ๔. ชั้นมัธยมศึกษา ได้แก่ สมาชิกที่เลื่อนมาจากชั้นประถมศึกษา ให้เรียนหลักสูตรวิชชามรรคผลพิสดาร ๕. ชั้นอุดมศึกษา ได้แก่ สมาชิกที่เลื่อนมาจากชั้นมัธยมศึกษา ให้เรียนหลักสูตรพิเศษ โดยเราจะเป็นผู้กำหนดหลักสูตรเอง ใครที่จบหลักสูตรนี้ เราจะให้เป็นวิทยากร เราจะให้เป็นเจ้าสำนัก และเราจะมอบวุฒิบัตรให้ ให้สอนกันแบบโรงเรียนทีเดียว ได้เวลาครูประจำวิชาจะเข้าสอน อธิบายบทเรียนประจำวันบนกระดานดำก่อน เสร็จแล้วนั่งบำเพ็ญ ครบกำหนดเวลาแล้ว ครูต้องตรวจสอบวัดผล ให้คะแนนประจำวันในหลักฐานทะเบียน มีการสอบประจำภาคเรียน มีการสอบปลายปีทั้งข้อเขียนและภาคปฏิบัติ และประกาศผลการสอบและเลื่อนชั้นกันไป ท่านก็ว่ายาก แต่ข้าพเจ้าว่าไม่ยาก ข้าพเจ้ามีตำราให้ทุกหลักสูตร ท่านขอไปเถิด ข้าพเจ้าจะให้บริการทันที ความยากมีอยู่เรื่องเดียว คือ การฝึกวิทยากร งานฝึกวิทยากรข้าพเจ้าต้องฝึกเอง เพราะเป็นงานยาก สอนกันยาก บอกกันยาก เรื่องนี้เราต้องทำเอง ต่อเมื่อทำแล้วรุ่นหนึ่ง ท่านทั้งหลายคงทำกันเองได้ ดูการสอนของเจ้าสำนักแล้ว มีอาการน่าเป็นห่วง ขาดความรู้ ขาดเทคนิคการสอน หากรูปการณ์เป็นอย่างนี้ วิชาธรรมกายก็จะค่อย ๆ หายไปทีละสูตรสองสูตร ปัจจุบันนี้หาคนเดินวิชา ๑๘ กายไม่ได้แล้ว นักเรียนที่แก้โรคไม่ได้ แก้ทุกข์ร้อนไม่ได้เราจะไม่ให้วุฒิบัตร เมื่อเรียนจบหลักสูตรแล้ว ผ่านการวัดผลทุกอย่างมาแล้ว ต่อมาถึงภาคฝึกงานสุดท้าย หากใครแก้โรคไม่ได้และแก้ทุกข์ร้อนไม่ได้ อย่าให้วุฒิบัตรเป็นอันขาด เรื่องนี้เป็นกฎเกณฑ์ตายตัว วิชาธรรมกายเป็นวิชากำจัดทุกข์กำจัดภัย จะมีพี่น้องเดินทางมาพึ่งพา ท่านจะมีเรื่องทุกข์ร้อน เราจะรับตัวไว้ให้พักค้าง ๒ คืน ให้ท่านเรียนวิชาธรรมกายเบื้องต้นไปด้วย แล้วให้นักเรียนของเราแก้โรค และแก้ทุกข์ร้อนของเขา โดยให้ครูจับตาดูผลงานของเขา แล้วบันทึกผลงานของเธอไว้ ครั้นถึงเวลาที่จะออกวุฒิบัตร เราก็มาดูข้อมูลที่ทำไว้ หากใครแก้โรคไม่ได้ และแก้ทุกข์ร้อนไม่ได้ อย่าเพิ่งให้วุฒิบัตร ควรให้โอกาสแก้ตัว จะเอาวุฒิบัตรโดยไม่มีผลงาน ดูจะง่ายเกินไป ข้าพเจ้าเสียใจที่ไม่มีกำลัง หากมีกำลังแล้ว จะตั้งโรงเรียนสอนวิชาธรรมกาย ในเรื่องตำราเรียนแล้ว ข้าพเจ้าทำได้มาก ท่านใดต้องการตำราอะไร โปรดติดต่อไปที่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพร้อมที่จะบริการ เรา ควรเข้าใจให้ตรงกัน วิชาธรรมกายมารเขาหวง เขาพยายามจะดับวิชา มารดับวิชาได้เมื่อไร มรรคผลนิพพานจะสูญสิ้นทันที ดูแต่สมัยของพระบรมศาสดาเถิด พระพุทธองค์เข้านิพพานได้ไม่นานเท่าไร วิชาธรรมกายดับสูญ เป็นการบังเอิญแท้เทียว ที่หลวงพ่อค้นได้อีกครั้งหนึ่ง เราควรอนุรักษ์ไว้ในทุกรูปแบบ แต่การอนุรักษ์ทำไม่ง่าย เราจะพบว่า คนที่มีกำลังแต่ไม่มีวิชา แต่คนที่มีวิชาแต่ไม่มีกำลัง มารเขาไม่โง่ที่จะให้คนมีวิชาแล้วมีกำลัง หากคนมีวิชาและมีกำลัง งานขยายผลวิชาธรรมกายก็จะเจริญ เรื่องนี้มารเขายอมไม่ได้ หากท่านเรียนให้ละเอียดขึ้นไปท่านจะทราบเอง คุณค่าของวิชาธรรมกายไพศาลไม่มีอะไรเทียบ การที่เราเพียรสร้างบารมีกันมาก ก็เพื่อมรรคผลนิพพานเป็นเป้าหมาย เส้นทางนำสู่มรรคผลนิพพานคืออะไร ต้องตอบประเด็นนี้ให้ได้ก่อน คราวนี้กลับมาเรียนเรื่องพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าคืออะไร อะไรส่งผลให้เป็นพระพุทธเจ้า ในที่สุดจะได้คำตอบ คำตอบก็คือ พระพุทธเจ้าคือโพธิสัตว์ที่สร้างบารมีมาก ๆ บารมีมาก ๆ เหล่านั้น เมื่อได้กฎเกณฑ์แล้ว มีผลให้ค้นคว้าวิชาธรรมกายได้ด้วยตนเอง วันใดที่ค้นคว้าพบวิชาธรรมกาย วันนั้นเป็นวันที่มีฐานะเป็นพระพุทธเจ้า และประกาศทันทีว่า พระองค์เป็นพระพุทธเจ้า ความรู้นี้ชัดเจนแล้ว เหตุนี้เอง วิชาธรรมกายคือเส้นทางสู่มรรคผลนิพพาน เมื่อไม่เป็นธรรมกายแล้ว มรรคผลนิพพานยังไกลสุดเอื้อม การที่เราอนุรักษ์วิชาธรรมกาย ก็คือ อนุรักษ์มรรคผลนิพพานไว้ให้คงอยู่ หาก ไม่มีวิชาธรรมกายย่อมหมายถึงว่า มรรคผลนิพพานสูญสิ้นแล้ว แม้เราจะอยาก แม้เราจะปรารถนา แต่ความอยากและความปรารถนานั้นเป็นจริงขึ้นมาไม่ได้ บัดนี้ วิชาธรรมกายมีเรียนกันแล้วในบ้านเรา จะเรียนหลักสูตรไหน โปรดเลือกได้ตามใจชอบ เราเกิดมาแล้วมากชาติ แต่ไม่พบวิชาธรรมกาย การสร้างบารมีของเราอย่างมากก็แค่บวชเรียน อย่างที่เราเห็นในทุกวันนี้ ทำอย่างนั้นได้บารมีหน่อยเดียว แล้วเราก็ตายไป มาเกิดใหม่อีก บวชเรียนอย่างนั้นอีก สร้างวัดอย่างนั้นอีก บารมีก็นิดหน่อยอย่างนั้นอีก บารมีตัวจริงอยู่ที่วิชาธรรมกาย ขอให้ทราบของจริงกันแต่วันนี้ ไปสร้างความดีอย่างนั้นจะได้อะไรสักแค่ไหน หลวงพ่อท่านกล่าวว่า การพากเพียรทำใจให้เห็นดวงใสในท้องของตน เพียงชั่วไก่กระพือปีก ช้างกระดิกหู งูแลบลิ้น ได้บารมีไพศาลยิ่งกว่าสร้างวัดวาอาราม เราต้องลงทุนเรียนวิชาธรรมกายกันให้สุดชีวิต เพราะตำรามีอยู่แล้ว ครูอาจารย์มีอยู่แล้ว ลงทุนแต่ความเพียรเท่านั้น ไม่ต้องไปเสียเงินเสียทองอะไร นี่คือเส้นทางสู่มรรคผลนิพพานสายเอก ขอให้ทุกท่านที่อ่าน “อภินิหารหลวงพ่อวัดปากน้ำ” ประสบโชคดีและสร้างบารมีธรรมอย่างหลวงพ่อ และเราจะได้พบกันอีก ในวิชาธรรมกายหลักสูตรอื่นต่อไป (นายการุณย์ บุญมานุช) (อดีต) ผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดจันทบุรี ๓๐ ก.ย. ๒๕๓๙ ๑/๓๑ ถนนพระยาตรัง อ.เมืองจันทบุรี จ.จันทบุรี โทร (๐๓๙) ๓๑๓๗๕๐ สารบัญ
Powered by AkoComment 2.0! |
สื่อธรรมะ : 
