|
ข้อมูลที่สนับสนุนว่ามรรคผลนิพพานล่มสลายคืออะไร?
เหตุใดพระพุทธเจ้าในปัจจุบัน
จึงทรงยืนยันว่า นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ อยู่อีก?
มีเงื่อนงำอะไรอยู่หรือ? เรากำลังตีความกัน ในประเด็นที่งานปราบมารมาถึงเหตุการณ์ที่พบว่า มารเอาพระพุทธเจ้านิพพานเป็นระดับ “ต้นธาตุและระดับต้นนิพพานเป็น” ไปกักกันและเอาไปทรมานถึง ๕ พระองค์ในเวลาติดต่อกันนั้น ทำให้เราตีความอย่างไร? เราตีความว่า นิพพานล่มสลาย และข้อมูลใน “ปราบมารภาค ๔” ได้รายงานไปแล้วว่า พระพุทธเจ้านิพพานเป็นที่ถูกมารเอาตัวไปกักกันมีจำนวนถึง ๔ อสงไขย โดยต้นนิพพานเป็นทรงบอกจำนวน นี่คือข้อมูลหนึ่ง ส่าวนนิพพานกายธรรมหรือที่เรียกว่านิพพานถอดกาย หรือเรียกอีกชื่อว่า นิพพานตาย มีพระพุทธเจ้าที่ถูกมารเอาตัวไปจำนวนมากมาย คำว่ามากมายนั้น ไม่ได้ทำตัวเลขเพราะมากมายเหลือเกิน และจักรพรรดิของภาคขาวที่มารเขาเอาไปทำโทษ เอาไปกักกัน มีจำนวนมากมายเช่นเดียวกัน รายงานไปแล้วในเล่มปราบมารภาค ๔ ความมากมายนั้น ข้าพเจ้าเบื่อที่จะทำตัวเลข เพราะว่ามากมายเกินกว่าที่ข้าพเจ้าจะทำตัวเลข นี่คือ ข้อมูลที่บ่งชี้ว่ามรรคผลนิพพานล่มสลาย ในประการต่อมา เหตุใดพระพุทธเจ้าในปัจจุบัน คือพระพุทธเจ้าที่ลงมาเกิดทำหน้าที่ตรัสรู้ในโลกเป็นลำดับมา ทรงยืนยันว่า นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ อยู่อีก? ไม่ทราบหรือว่านิพพานของเราขณะนี้ มีปัญหาถูกมารคุกคามอย่างหนัก ไม่เห็นกล่าวอะไรไว้ในพระไตรปิฎกเลย? นี่คือ ประเด็นที่ท่านทั้งปวงข้องใจ อยากให้ข้าพเจ้าพูดชี้แจงให้ชัดเจน ความจริงก็ชี้แจงไปชัดเจนแล้ว ว่านิพพานเป็นสุขจริงถ้ามารไม่มายึดอำนาจปกครอง เป็นเพราะมารเขามายึดอำนาจ นิพพานจึงล่มสลาย กรณีที่พระพุทธเจ้าในปัจจุบันที่กำลังตรัสรู้อยู่ในโลกเข้านิโรธไปหาพระพุทธเจ้าในนิพพานนั้น เหตุใดไม่ทรงทราบเรื่องราวเหตุการณ์ในนิพพานเลยหรือ? ไม่เห็นมีกล่าวอะไรไว้ในพระไตรปิฎกเลย อ่านความรู้ที่ใดก็พบแต่ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ ทั้งนั้น ข้าพเจ้าก็ได้บรรยายไว้ในเล่มปราบมารภาค ๔ แล้วว่า การตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าและการกำหนดอายุขัยของพระพุทธเจ้า ย่อมเป็นไปตามที่มารเขาบัญญัติ การตรัสรู้นั้น กระทำได้แต่ต้องเป็นหลักสูตรที่มารเขาบัญญัติ และอายุของพระพุทธเจ้าจะอยู่ในโลกได้กี่ปี? มารเขาเป็นผู้กำหนด มารเขาไม่ให้อยู่นาน ยิ่งสิ้นพระชนม์ได้เร็วยิ่งเป็นการดี พระพุทธองค์ก็อยากอยู่ในโลกนาน ๆ เพื่อทำงานเผยแพร่ศาสนาของพระองค์ แต่อยู่ไม่ได้ต้องเจ็บไข้แล้วก็สิ้นพระชนม์ไปในที่สุด การที่เราต้องเจ็บไข้นั้นเกิดจากการบังคับของดวงทุกข์และดวงสมุทัย เป็นวิชาปกครองของมารที่เขาใช้บังคับเรา ไม่ว่าใครก็ต้องตายทั้งนั้น วิชาของมารเขามีอานุภาพปานนั้น ความรู้ของพระพุทธองค์สู้ความรู้ของมารเขาไม่ได้ นั่นเอง กรณีที่พระพุทธเจ้าในปัจจุบัน คือองค์ที่กำลังทำหน้าที่ตรัสรู้อยู่ในโลก เข้านิโรธไปหาพระพุทธเจ้าในอดีต คือไปหาพระพุทธเจ้าในนิพพาน ไปศึกษาหาความรู้ เพื่อให้แจ้งแห่งการตรัสรู้นั้น กระทำได้เท่าที่มารเขาอนุญาตเท่านั้น อะไรที่มารเขาห้าม? พระพุทธเจ้าในอดีตก็พูดไม่ได้ บอกไม่ได้! ตรงนี้เองทำให้เกิดการเข้าใจไขว้เขวกันหมด เพราะพระพุทธเจ้าในอดีตกลัวถูกมารเขาทำโทษด้วยกันทั้งนั้น ทำให้พระพุทธเจ้ารุ่นน้องไม่รู้ความจริงที่แท้ พวกเราเป็นมนุษย์อยู่ในโลก ไม่รู้เรื่องของนิพพานเลย ต่างก็ว่านิพพานเป็นสุขแล้ว แต่แรกข้าพเจ้าก็เข้าใจเช่นนั้น แต่พอข้าพเจ้าทำวิชาปราบมารไปนานปีจึงรู้เห็นเข้า จึงได้รู้ว่าที่เราได้ยินได้ฟังมานั้นไม่ถูกต้องเสียแล้ว มาเห็นพระพุทธองค์ถูกทำโทษ มาเห็นจักรพรรดิถูกมารทำโทษ ข้าพเจ้าเสียใจมาก! แต่ก็พูดกับใครไม่ได้ เพราะเขาไม่รู้เห็นด้วย ได้แค่เก็บความรู้สึกไว้คนเดียว แม้บุตรและภรรยาของเรา ก็พูดให้เขาฟังไม่ได้ เพราะเขาไม่รู้เห็นเหมือนอย่างเรา แม้แต่ท่านที่เป็นธรรมกายด้วยกัน เขาก็ไม่รู้อะไร? ข้าพเจ้าจะเอาเรื่องราวไปพูดกับเขาก็ทำไม่ได้ คืนวันล่วงไป ข้าพเจ้าจ้องแต่จะทำวิชาปราบมาร เพื่อให้จักรพรรดิจะได้เป็นสุข ไม่ได้ทำมาหากินอะไร? จ้องแต่จะทำวิชาปราบมารสถานเดียว นี่คือหน้าที่ของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าพูดได้คำเดียวว่า ข้าพเจ้าเสียใจมาก! เมื่อทราบว่า พระพุทธองค์สู้มารไม่ได้ บัดนี้ ข้าพเจ้าได้รู้เห็นแล้วตามเรื่องราวที่นำเสนอมาแล้ว เป็นหนังสือปราบมารออกสู่ตลาดแล้ว ๔ ภาค คือ “ปราบมารภาค ๑-๒-๓-๔” เล่มที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้เป็น “ปราบมารภาค ๕” ทุกเล่มล้วนแต่มีสาระสำคัญทั้งนั้น หนังสืออย่างนี้เกิดขึ้นในโลกเป็นครั้งแรก เป็นบุญวาสนาของชาวโลกที่ได้อ่านเรื่องราวลึกซึ้งอย่างนี้ ความรู้ลึกลับ ความรู้ลี้ลับ ความรู้เร้นลับเช่นนี้ ถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรกในโลกแล้ว ขอเชิญท่านติดตามอ่านให้ครบทุกเล่มเถิด แล้วท่านจะขอบคุณตัวเอง ว่าเรามีวาสนาบารมีที่ได้รู้เรื่องเช่นนี้ ใครมีวาสนาบารมี? ก็จะได้อ่าน! เมื่อพระพุทธองค์นิพพานเป็นสู้มารไม่ได้ ส่งผลกระทบต่อมนุษย์อย่างไร? พระพุทธองค์นิพพานเป็น (สอุปาทิเสสนิพพาน) สู้มารไม่ได้ เรามีข้อมูลนำเสนอแล้ว แม้พระพุทธเจ้าระดับผู้ปกครองและต้นของนิพพานเป็น มารเขายังมาอุ้มตัวเอาไปได้ ตามข้อมูลที่กล่าวมาแล้ว กล่าวถึงพระพุทธเจ้าของนิพพานเป็น ที่มารเอาตัวไปกักกันและเอาไปทำโทษ ต้นนิพพานเป็นองค์ปัจจุบัน เคยสรุปตัวเลขให้ทราบว่า มีถึง ๔ อสงไขยตามที่ได้กล่าวไว้ในเล่มปราบมารภาค ๔ นั้น เป็นข้อมูลบ่งชี้ว่า พระพุทธองค์นิพพานเป็นสู้มารไม่ได้ แล้วนิพพานกายธรรมจะไปมีอะไรเหลือ เพราะนิพพานเป็นเป็นกายมนุษย์เหมือนกายมนุษย์อย่างเรานี้ มีความแข็งแรงทนทาน เป็นรากฐานรองรับให้กายธรรมที่ซ้อนอยู่ในกายมนุษย์นั้นเป็นอย่างดีทีเดียว เป็นเพราะเหตุใดหรือจึงสู้มารไม่ได้? นี่คือประเด็นสำคัญ ที่ข้าพเจ้ายังตอบไม่ได้ ขอเวลาให้ข้าพเจ้าทำวิชาไปอีกระยะหนึ่งก่อน วันนี้ยังตอบคำถามนี้ไม่ได้ ก็เมื่อนิพพานเป็นสู้มารไม่ได้ แล้วนิพพานกายธรรม (อนุปาทิเสสนิพพาน) ซึ่งมีแต่กายธรรมไม่มีกายมนุษย์ ด้วยกายมนุษย์ตายไปแล้ว เหลือแต่กายธรรมเท่านั้น ย่อมมีความเปราะบาง จึงสู้มารไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง ประเด็นนี้เราไม่ข้องใจ ไม่ต้องบรรยายกันอีกแล้ว ดังนั้น จึงขอสรุปตรงนี้ว่า มรรคผลนิพพานของธรรมภาคขาวล่มสลายอย่างสิ้นเชิง ถามว่าการล่มสลายของมรรคผลนิพพาน มีผลกระทบต่อมนุษย์อย่างไร? ตอบว่า ผลกระทบมีมาก เพราะพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งของสัตว์โลก เป็นสรณะเป็นที่พึ่งที่ระลึกถึงของมนุษย์ ดังที่เราได้ยินพระสงฆ์ท่านกล่าวว่า พระรัตนตรัยหมายถึง พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะของเรา ทั้งยังได้ยินพระสงฆ์ท่านสวดมนต์เป็นภาษาบาลี ดังนี้ - นตฺถิ เม สรณํ อญฺญํ พุทฺโธ เม สรณํ วรํ (แปลว่า สิ่งอื่นไม่ใช่ที่พึ่ง ไม่ใช่ที่ระลึกถึง พุทธรัตนะเป็นที่พึ่งอันประเสริฐของเรา) - นตฺถิ เม สรณํ อญฺญํ ธมฺโม เม สรณํ วรํ (แปลว่า สิ่งอื่นไม่ใช่ที่พึ่ง ไม่ใช่ที่ระลึกถึง ธรรมรัตนะเป็นที่พึ่งอันประเสริฐของเรา) - นตฺถิ เม สรณํ อญฺญํ สงฺโฆ เม สรณํ วรํ (แปลว่า สิ่งอื่นไม่ใช่ที่พึ่ง ไม่ใช่ที่ระลึกถึง สังฆรัตนะเป็นที่พึ่งอันประเสริฐของเรา) บัดนี้ จากการปราบมารที่ข้าพเจ้าทำวิชามาพบว่า พระพุทธองค์ของเราแพ้มารอย่างสิ้นเชิง แปลว่า ที่พึ่งของเรามีอันตราย ทำให้พระองค์มาช่วยเราได้ยาก ส่งผลให้มนุษย์คือพวกเราเดือดร้อนกันทั่วไป เดือดร้อนกันทั้งโลก ขอให้เราทราบความจริงกันตั้งแต่วันนี้ หน้าที่ของข้าพเจ้าคือ ทำวิชาปราบมารต่อไป ให้พระพุทธองค์ของภาคขาวทั้งปวงชนะมารให้จงได้ เมื่อพระพุทธองค์เป็นอิสระมีเสรีภาพแล้ว พระองค์ก็จะมาช่วยกำจัดทุกข์ กำจัดภัย กำจัดโรค ให้แก่มนุษย์ต่อไป งานปราบมารมาถึงวันนี้ ได้ผลงานมากแล้ว สถานภาพของนิพพานเข้าสู่ภาวะเกือบปกติแล้ว ใกล้เข้าถึงเป้าหมาย นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ แล้ว ขอจบเรื่องราวของการพบธาตุธรรมผู้ใหญ่ของนิพพานเป็นจำนวน ๕ พระองค์ ที่มารมาอุ้มตัวไปไว้เพียงนี้ เพราะได้บรรยายความเป็นไปมาพอสมควรแล้ว จากนี้ไป จะได้นำผลงานอื่นมาเสนอต่อไป ผลงานสำคัญอีกอย่างหนึ่ง คือพบภูเขาบุญใหญ่มหาศาลเหมือนภูเขาอัญมณีขาว ยังไม่เคยเห็นทะเลบุญใดใหญ่โตเท่ารายการนี้ เป็นของใครตั้งแต่สมัยใดไม่ทราบ! (บันทึกเล่ม ๒๔ หน้า ๑๒๖) เป็นผลงานที่น่าปลื้มใจ ดูบันทึกแล้วปรากฏว่าการเดินวิชาไม่ราบรื่น กว่าวิชาจะไปได้แต่ละจุด ยากเย็นไปหมด ขลุกขลักไปหมด นั่นคือเรามาพบเหตุ “คุ้มกันของมาร” ที่มารเขาทำขัดขวางไว้ เหมือนกับเราจะเข้าเอาเงินในกำปั่นหลวง ไม่ใช่จะถึงกำปั่นในทันที เราจะต้องผ่านห้องมั่นคงหลายด่านนั่นเอง เรื่องนี้ถือเป็นตำราได้ ถ้าเดินวิชาขลุกขลักแล้ว ข้างหน้าเราจะต้องพบอะไรดี ๆ เสมอ นี่คือประสบการณ์ที่เดินวิชาปราบมารมานานปี เป็นข้อสังเกตที่เราทำข้อมูลไว้ เป็นความรู้ที่มีคุณค่าสูงสุด ในที่สุดก็มาถึงเหตุการณ์ที่เราไม่คาดคิด เราคิดไม่ถึงว่าเราจะได้มาพบของวิเศษ ของวิเศษนั้นคืออะไร? ก็คือภูเขาบารมีเป็นรัตนชาติสีขาว ใหญ่โตมหาศาล กว่าเราจะเอากลับมาได้ ทำวิชากันเหนื่อย “ต้นปราบกับตรีภพ” ท่านเก็บรักษาไว้ ไม่ทราบว่าเป็นบารมีของใคร? เพราะธาตุธรรมท่านไม่ได้บอกเราจึงไม่รู้ แต่ต้องเป็นบารมีสำคัญของโพธิสัตว์ตั้งแต่ครั้งใดเป็นแน่แท้ เมื่อท่านเหล่านั้นสร้างบารมี พระพุทธองค์ก็ให้บารมี แต่ท่านเหล่านั้นเก็บรักษาไม่ได้ เพราะมารมาปล้นเอาไป ก่อนที่จะมาพบภูเขาบารมีรัตนชาติ ได้พบแผนผัง ๒ แผนผัง คือแผนผังที่ ๑ เป็นแผนผังที่มารเขาสร้างแผนผังจะให้ข้าพเจ้าตายเห็นเป็นโลงศพดำ เราก็รู้ว่ามารเขาสร้างแผนผังจะให้ข้าพเจ้าตายอีกแผนผังหนึ่ง เห็นลูกกับแม่จะแตกแยกกัน ระลึกรู้ขึ้นว่า เราเคยได้ยินหลวงพ่อท่านเคยพูดคำนี้ คือคำว่า “แผนผัง” เราก็เอารู้ญาณของเราจรดนิ่งลงไปที่นิมิตนั้น บังคับอย่าให้ส่าย แล้วหมุนขวา บังคับให้เข้าสิบเข้าศูนย์เจ้าของแผนผัง ลำดับกายของเขาไปให้ถึงกายสุดละเอียด แล้วดับกายของเขาให้หมดทุกกาย แล้วก็ดับแผนผัง คือนิมิตที่เราเห็นนั้นด้วย ให้ละลายไปถึงเหตุสิ้นเชื้อไม่เหลือเศษต่อไป เคยพูดไว้ว่า “ทำบุญให้มารกิน ทำเงินเดือนให้โจรใช้” ก็คือ อย่างที่บรรยายมานี้ เราสร้างบารมี แต่มารเขามาโกงบารมีของเราไป เอาไปเก็บไว้ในเหตุละเอียด เอาไปซ่อนไว้ เอาไปเป็นกรรมสิทธิ์ของเขา ดังที่เราได้มาพบในวันนี้ โดยที่เราไม่รู้ไม่เห็นว่า มารเขามาระเบิดเอาไปได้อย่างไร? เขามาเอาไปเป็นของเขาแต่เมื่อใด? เราไม่รู้เรื่องเลย เป็นเรื่องน่าหนักใจมาก เป็นเรื่องยากอย่างนี้ เรื่องลึกซึ้งปานนี้ เกินปัญญาที่เราจะได้รู้ได้เห็น จึงเป็นโชคดีที่เราได้มารู้เห็น มีหลายท่านถามข้าพเจ้าเสมอ ว่าจะมีความรู้อะไรที่จะสามารถรักษาดวงบารมีของตนได้? ข้าพเจ้ายังตอบไม่ได้จนวันนี้ เพียงแต่ปรารภความรู้คุยสู่กันฟังเท่าที่ได้เท่านั้น เพราะข้าพเจ้าก็ยังไม่แจ้งชัด เพราะเราทราบตรงกันว่า มารเขาปกครองทั้งหมด เขาปกครองทั้งนิพพานและภพ ๓ นั่นคือ มารเขาปกครองพระพุทธองค์ในนิพพานทั้งหมด และยังปกครองมนุษยโลกคือพวกเรานี้ด้วย แปลว่า มารเขามีอำนาจอะไรทั้งปวง เขาจึงมาระเบิดเอาบารมีไปจากพวกเราได้ วิธีแก้แบบรวบยอด ก็คือปราบมารสถานเดียว เมื่อหมดมารแล้ว พวกเราก็ปลอดภัยด้วยประการทั้งปวง อย่างผลงานที่นำมาเสนอนนี้ เป็นภูเขาบุญรัตนชาติ ของใคร? แต่สมัยใด? ไม่มีใครรู้! แม้ธาตุธรรมก็ไม่อาจบอกเราได้ ดังที่ได้บรรยายมาแล้วนั้น แปลว่า มารหมดลงอย่างมากแล้ว และเราก็ตามเอาบารมีเหล่านั้นกลับคืนมาได้ นี่คืออานิสงส์ของงานปราบมารที่ข้าพเจ้าทำอยู่ในขณะนี้ เป็นวิธีแก้แบบรวบยอด ถ้าเราไม่ทำวิชาปราบมาร เราก็แก้อะไรไม่ได้เลย มีแต่แพ้สถานเดียว แต่การปราบมารนั้น ต้องใช้วิชาธรรมกายชั้นสูงเท่านั้น ถ้าวิชายังอ่อนอยู่ ก็สู้เขาไม่ได้ ข้าพเจ้าพูดเสมอว่า “ในโลกเรานี้มีประชากรหกพันล้านคน ถ้ามีเพียงหนึ่งคนที่ปราบมารได้ โลกนี้ก็น่าอยู่น่าอาศัย” มีหลายท่านถามข้าพเจ้าว่า ทำไมข้าพเจ้าพูดอย่างนั้น? ที่ข้าพเจ้าพูดอย่างนั้นก็เพราะว่า คนมีความรู้ปราบมารได้ หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว! เมื่อโลกนี้หาคนปราบมารได้เพียงหนึ่งคน ข้าพเจ้าจึงว่าโลกนี้น่าอยู่น่าอาศัยแล้ว ต้องจำไว้ว่า เงินทองนั้นเราหาได้ อำนาจราชศักดิ์เราหาได้ สาวงามเราหาได้ และหาได้ทุก ๆ อย่างบรรดามีที่มีในโลก สิ่งเดียวที่เราหาไม่ได้คือ คนมีความรู้ที่จะปราบมารได้ ดังนั้น ความรู้ปราบมารจึงเป็นความรู้ที่สูงค่า ความรู้อย่างนี้ ไม่เคยปรากฏในโลกมาก่อน ข้าพเจ้าจึงเพียรพยายามรายงานความรู้ปราบมารไว้ให้ปรากฏแก่โลก เพื่อรอรับโพธิสัตว์ระดับนั้นลงมาเกิด ท่านจะรู้คุณค่า จะได้เป็นแนวทางให้ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนต่อไป เพื่อให้งานปราบมารมีการสืบเนื่องไม่สูญไปจากโลก เพราะพระพุทธองค์ก็จะต้องส่งคนของท่านลงมาเกิด เพื่อให้มาสืบสานงาน หากไม่ปราบมาร ไม่ว่าที่ใดเดือดร้อนกันหมด นิพพานก็เดือดร้อนและมนุษย์ก็เดือดร้อน หากไม่ทำตำราไว้เพียงอย่างเดียว ทุกอย่างล้มเหลวทั้งหมด ตำราจึงสำคัญกว่าอะไรทั้งสิ้น ขอจบผลงานภูเขาบุญรัตนชาติเพียงนี้ ต่อไปเป็นผลงานอะไร? โปรดติดตาม (จบบันทึกท้ายเล่ม ๒๔ ต่อไปนี้เป็นผลงานบันทึกเล่มที่ ๒๕) ต้นนิพพานเป็นทรงกล่าวถึงงานปราบมาร ที่มีมาแล้วในอดีต ว่ามีความเป็นมาอย่างไร? เป็นโชคของเราอย่างยิ่งที่เราได้ยินได้ฟัง เพราะเราไม่ทราบเรื่องลึกซึ้งเช่นนี้ หมดหนทางที่เราจะได้รู้ได้ทราบ เป็นโชคมหาศาลที่เราได้ทราบ เรื่องราวมีดังนี้ ทรงรับสั่งเมื่อวันที่ ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๔๒ (สมุดบันทึกเล่มที่ ๒๔ หน้า ๒๗) หากท่านติดตามหนังสือปราบมารภาคตาง ๆ มาโดยตลอด ท่านจะทราบว่า “ต้นนิพพานเป็น” ทรงเป็นผู้ปกครองใหญ่ของนิพพานเป็น คือนิพพานกายมนุษย์ (ไม่มีเกตุบัวตูม) คือ สอุปาทิเสสนิพพาน เข้านิพพานด้วยกายมนุษย์เหมือนกายพระสงฆ์ ทรงมีปกติที่จะกล่าวอะไรอย่างตรงไปตรงมา ไม่อ้อมค้อม ไม่กลัวใครโกรธ จะพาดพิงถึงใครบ้าง? จะกระทบถึงใครบ้าง? ไม่ต้องเกรงใจกัน ทรงรับสั่งอย่างตรงเป้า ถูกเป้าหมายใจความไปเลย นี่คือปกติของพระองค์ที่ข้าพเจ้าตั้งข้อสังเกตได้ ถ้าข้าพเจ้าอยากทราบอะไร? ก็ต้องถามพระองค์ พระองค์จะทรงบอกอย่างตรงไปตรงมา หากอยู่ในขอบข่ายที่จะทรงบอกได้ เว้นแต่เป็นเรื่องที่ไม่สมควรเท่านั้น เนื้อหาสาระที่ทรงรับสั่งคืออะไร? ทรงกล่าวว่า การปราบมารมีมาแล้วนับยุคนับสมัยไม่ถ้วน พระองค์ไม่ทรงยอมรับ แต่ทรงยอมรับคือ การรบในยุคของศึกษาฯ คนนี้ ทั้งนี้เป็นเพราะ “ต้นปราบ” ท่านมาเป็นแม่ทัพให้ มี “ตรีภพ” และ “หยกชมพู” เป็นกระบี่ซ้ายขวาให้ นั่นเอง ฝีมือของข้าพเจ้าเองจะมีน้ำยาอะไร? ทรงให้กำลังใจข้าพเจ้า จักรพรรดิท่านมารวมตัวกันสู้ ทำให้ปราบมารได้ผลมาก จากรับสั่งของพระองค์ ทำให้เราทราบอะไรบ้าง? ทำให้เราทราบว่า งานปราบมารในอดีตมีมาแล้วมากมาย แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จ ถามว่า มียุคใดบ้างสมัยใดบ้าง? บอกให้ทราบบ้าง บรรยายให้ทราบบ้าง? บอกให้ทราบบ้าง บรรยายให้ทราบบ้าง ในรายละเอียดทั้งปวงของเรื่องราว ตอบว่า เรื่องรายละเอียดนั้นข้าพเจ้าไม่ทราบเลย ข้าพเจ้าได้ยินได้ฟังมาแค่นี้ ก็บอกได้แค่นี้ Powered by AkoComment 2.0! |
สื่อธรรมะ : 
