ข้อคิดการเดินวิชาซ้อนสับทับทวี

     ขณะที่เราสับและซ้อน ไม่ง่ายอย่างที่ตำราเขาว่า เราซ้อนได้ไม่จริง และสับได้ไม่จริง เพราะอะไรเป็นเหตุนี้ มารเขาขัดขวางทุกรูปแบบ ไม่ให้เราเข้าถึงวิชาตามที่เราต้องการ ปรากฏว่า “เป็นจุดดำเล็ก” ให้เห็น ในขณะที่เราทำวิชา หากเห็นจุดดำเล็กที่ใด ไม่ว่าใหญ่หรือเล็ก นี่คืออันตรายใหญ่ เพราะเราทำวิชาของเรารวนเรทันที รู้ญาณ เกิดขุ่นมัวทันที เกิดการวกวนทันที ที่จะซ้อนได้ กลับเป็นว่าไม่ได้ หรือได้ก็ไม่สนิท จะสับก็สับไม่ได้ หากได้ก็เป็นแบบขอไปที นี่คือปัญหาประจำวัน

     จุดดำคืออะไร เคยกล่าวแล้วว่า จุดดำนี้คือ กี่อสงไขยธาตุธรรมของมาร กี่อสงไขยนิพพานของมาร ย่อแล้วเป็นจุดดำเล็กนิดเดียว ในจุดดำนี้ประกอบด้วยนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ นับไม่ถ้วน จุดดำนี้เข้าที่ไหนปกครองที่นั่น เข้าที่ไหนก็ชนะที่นั่น เข้าที่ไหนขัดวางที่นั่น สรุปแล้วเป็นอันตรายทุกสถาน

     พูดถึงการถูกหลอก ควรมาคุยกันอีกหน่อย บัดนี้งานปราบมารมาถึงขั้นไปตามจักรพรรดิมาได้ จักรพรรดิทั้งปวงที่เราได้พบ ล้วนแต่มีบารมีมาก ๆ ยังถูกมารหลอกเอาตัวได้ ตามที่ได้กล่าวมาแล้วนั้น

     อย่างเรื่องบูชาข้าวพระ ข้าพเจ้าทำมานาน ไม่รู้กี่สิบปี แม่ชีทองสุข สำแดงปั้น ท่านสอนไว้ เรื่องมาแจ้งชัดในตอนที่ทำวิชาปราบมารนี้เอง ที่ทำมาแต่ต้นและติดต่อกันมากี่ปีนั้น ไม่ถึงพระพุทธองค์ มารมันจำแลงแปลงกายมากิน โดยที่รู้ญาณของเราไม่ทันเขา พอเรารู้เราก็เหงื่อแตก ที่เราทำไปนั้นไปบำรุงใครกันแน่

     ความรู้ทางวิชาธรรมกาย ตามที่รู้มานั้น เมื่อเดินวิชานานไป บางอย่างเราฟังมาผิด ๆ มารเขาหลอกไว้ เราจะว่าใครไม่ได้ เพราะเราก็ถูกหลอกมาด้วยกัน

     เรื่องจุดดำตามที่กล่าวนี้ เรายังกำจัดไม่ได้ นั่นคืออันตราย เพราะเรามุ่งวิชาให้เดินไปตามขั้นตอน เมื่อเห็น เราไม่รีบกำจัด เขาก็หนีไปได้ มาตั้งต้นกันใหม่ ไม่ว่าเราจะเดินวิชาไปถึงขั้นตอนไหน พอเห็นจุดดำ ให้รีบกำจัดจุดดำนั้นก่อนทันที โดยเราสมมุติใจให้เป็นปลายเข็ม แล้วพุ่งเข้าไปให้ถูกกลางของจุดดำ บังคับให้นิ่ง จุดนั้นจะนิ่งหรือไม่นิ่ง อย่าสนใจ ให้พุ่งใจเราทะลุนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ ไปสุดหยาบสุดละเอียด แล้วนึกยิงกายมนุษย์พิเศษไปดับกายทั้งปวงที่ประจำนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ นั้น แลบ ลั่น ย่อย แยก ดับ ละลาย ให้สิ้นเชื้อ หากไม่สิ้นเชื้อ เราก็ทำอยู่อย่างนั้น เมื่อภารกิจจุดดำหมดปัญหาแล้ว จึงเดินวิชาต่อไป คราวนี้มาดูต่อไปว่า เขาจะมาไม้ไหนอีก เพราะเขาจะต้องส่งธาตุธรรมของเขามาสู้ในรูปแบบอื่นอีก

มารเขาหลอกเรายิ่งกว่าผีหลอกคน

     ประเด็นที่จะกล่าวก็คือ มารเขาหลอกเราสารพัด เรื่องใดที่เราทันเขา ก็หาวิธีอื่นมาหลอกต่อไป วิธีพื้นฐานที่เขาหลอกสำเร็จมาทุกสมัย คือ วิธีไม่ให้เราเข้าถึงวิชา ไม่ให้เราเข้าถึงบารมีธรรมสำคัญ วิธีนั้นคือ ลาภ ยศ สรรเสริญสุข นั่นเอง ขอให้ดูบ้านเรา ยังไม่เป็นวิชาอะไรทั้งนั้น ยังไม่เห็นอะไรทั้งนั้น แต่ใจเป็นสมาธิและท่องคาถาได้ นั่งร้อยลูกประคำ ท่องอิติปิโส ๑๐๘ เที่ยว เพียงเท่านี้เอง มารเขาสกัดการสร้างบารมีทันที โดยไม่ขวางสมบัติ เงินทองไหลมา ชื่อเสียงโด่งดังทำอะไรขลังไปหมด คือมารเขาเข้ามากำกับทั้งหมด โดยเราไม่รู้ เพราะเราไม่เป็นวิชาธรรมกายชั้นสูง ไม่เห็นและไม่รู้ แต่เรามั่นใจท่องอิติปิโส ดังที่เราเห็นทุกวันนี้ หากให้ท่านผู้นี้เข้าถึงวิชา ต่อไปภายหน้าเมื่อมีบารมีแก่ขึ้น ก็จะคิดวิชามารบกับเขา มารเขาคิดอย่างนั้น วิธีแก้ของเขาก็คือให้เราเพลินใน ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข ก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าไม่ทราบ ก็ได้ทราบในทำวิชาปราบมารนี่เอง สุดท้ายเราไม่ได้สร้างบารมีชั้นสูง เรื่องมรรคผลนิพพานตามที่อธิษฐานไว้ มีแต่เลือนลาง เราไปทราบชัดเจนในวันที่เราตาย รายไหนก็รายนั้น นี่คือตัวอย่างที่เราเห็นในบ้านเมืองเรา

     ยังมีหลอกอีกอย่างหนึ่ง อยากกล่าวไว้ในที่นี้ เพราะเพิ่งทราบ เมื่อบารมีของเราแก่กล้าขึ้น มารเขาก็มีวิธีหลอกอีกอย่างหนึ่งคือ หลอกรู้ลวงญาณ ข้อมูลที่นำมากล่าวก็คือ เราเดินวิชาละเอียดขึ้นไป ไปพบพระพุทธเจ้านิพพานเป็นและพบจักรพรรดิสำคัญ มารเขาเอาไปซ่อนไว้ เราพบเข้า ต้องทำวิชาแก้ไข อาราธนาพระองค์กลับมา ตามทีได้กล่าวไว้นั้น เมื่อธาตุธรรมตรวจบารมีจักรพรรดิ ปรากฏว่ามีบารมีมาก บางองค์นับอสงไขยไม่ถ้วน เหตุใดมารจึงเอาตัวไปกักกันไว้ได้ เมื่อพบเหตุการณ์เช่นนี้มากเข้า นานเข้า เข้าธรรมกายไปถามกายธรรมของหลวงพ่อ ทำไมจักรพรรดิมีบารมีมากปานนั้น เหตุใดมารจึงเอาตัวไปได้ กายธรรมหลวงพ่อตอบว่า มารยังหลอกไปได้ พอเราได้ยินคำตอบ เราเหงื่อแตก แล้วอย่างนี้เราจะเหลือหรือ มารต้องหลอกวันยังค่ำ สรุปแล้ว ได้ความว่า รู้ญาณของเรานั้น มารเขาเข้ามาบ่ายเบนได้ ให้เราเห็นอะไรผิดจากความเป็นจริง เราหลงเชื่อรู้เชื่อญาณนั้น มารก็เอาตัวไปอีก

     ดังนั้น การเรียนของเราต้องเป็นไปด้วยความระวัง

     คราวนี้ท่านอยากทราบว่า นายการุณย์ บุญมานุช นั้นมารไม่หลอกหรือ ตอบว่า หลอก แต่การหลอกนั้นบางนั้นเราจับได้ และบางครั้งเรายังจับไมได้ ในส่วนที่เรายังจับไม่ได้นั้น ยังไม่ทราบว่า เมื่อไรจะจับได้ เรื่องนี้ต้องค่อย ๆ เรียนไป เพราะมารยังดับไม่หมด เขายังหลอกเราได้ หน้าที่ของเราคือรบเรื่อยไป ไม่มีการถอยหลัง เพราะเรื่องมันมาถึงแค่นี้แล้ว อย่าไปแสดงความอ่อนแอให้มารมันได้ใจ

     คนใดที่เป็นวิชาถึงขั้นได้เหตุผล มารเขาต้องหาทางกำจัดให้พ้นจากหมู่พวก

     วิธีนี้เขาใช้ในกรณีที่การรบเข้าด้ายเข้าเข็ม เมื่อคนเป็นวิชาพ้นไปจากหมู่พวก เขาก็ยิ้มรับเท่านั้น ข้าพเจ้าคิดอยู่ว่า จะเล่าหรือไม่เล่า หากคิดว่าเพื่อการศึกษาก็ควรเล่า แต่ถ้านำมาเล่าแล้วเป็นการไม่สมควร เราไม่ควรกล่าว คิดอยู่หลายครั้ง ก็เราเรียน เราศึกษา เราจะไปเกรงอะไรอีกเล่า บัณฑิตมีอยู่ เราปรารถนาความรู้ คนอย่างเราไม่ต้องการเสียดสี ไม่ต้องการเอาชื่อ แต่จะยกตัวอ่างจริงให้เห็นว่า มารมันเก่งขนาดไหน ที่เขาจะเอาคนเก่ง ให้พ้นไปจากหมู่พวก

     เรื่องเกิดขึ้นในสมัยที่หลวงพ่ออาพาธ แต่อาการไข้ยังไม่รุนแรง เป็นเหตุการณ์ใกล้ที่หลวงพ่อจะมรณภาพแล้ว เรื่องมีอยู่ว่า ในหมู่ท่านที่ทำวิชาด้วยกัน คิดอย่างไรไม่ทราบ มีข่าวว่าหลวงพ่อท่านให้อุบาสิกาถนอม อาสไวย์ พ้นไปจากหน้าที่ทำวิชา มีการพูดกันไปพูดกันมา ข่าวนี้ทราบมาถึงแม่ชีถนอม ในครั้งนั้นเป็นที่ทราบกันทั่วว่า แม่ชีถนอม อาสไวย์ เป็นคนเก่ง ทำวิชาได้เหตุได้ผล เป็นที่ยกย่องกันทั่วไป

     แม่ชีถนอมท่านเล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า ฉันก็อยากทราบว่า ข่าวที่จะให้ฉันพ้นหน้าที่ทำวิชา เป็นจริงหรือไม่และอย่างไร เพราะฉันก็มีบ้านของฉันอยู่ที่จังหวัดอ่างทอง มีแต่คนมาถามเรื่องราว ฉันคอยหาจังหวะอยู่ เมื่อไรจะได้จังหวะเข้าไปกราบหลวงพ่อ จะได้ถามเรื่องราวให้ชัด แม่ชีท่านเล่าอย่างนั้น

     วันหนึ่งเป็นจังหวะดี หลวงพ่อกำลังฉันอาหาร ผู้คนทั้งปวงคอยฟังอยู่ เขาอยากฟังข่าวจึงมากันมาก พอฉันไปถึงกราบหลวงพ่อก่อน หลวงพ่อเห็นแม่ชีถนอม รับสั่งว่า เออ ! หนอมคอยหลวงพ่อก่อน ให้หลวงพ่อฉันของหวานก่อน แล้วหลวงพ่อก็ฉันของหวาน รีบฉัน เพื่อจะได้พูดกับแม่ชีถนอม พอหลวงพ่อฉันอาหารเสร็จ

     หลวงพ่อท่านพูดกับแม่ชีถนอมว่า เออ ! หนอมมาก็ดีแล้ว หลวงพ่อจะสั่งวิชา วิชานั้นให้ทำอย่างนั้น วิชานี้ให้ทำอย่างนี้ รีบไปทำวิชานะลูก รีบทำนะลูกนะ แล้วแม่ชีถนอมก็ก้มกราบหลวงพ่อ คนทั้งหลายก็พากันกลับ หลวงพ่อไม่ได้รับสั่งให้พ้นจากการทำวิชา ตามข่าวที่ใคร ๆ เขาพูดกัน ไม่ทราบเอาข่าวนี้มาอย่างไร แม่ชีจะกลับไปอยู่บ้านส่วนตัวที่จังหวัดอ่างทองก็กลับไม่ได้ เพราะหลวงพ่อท่านสั่งให้ทำวิชา มีแต่งานทำวิชาเพิ่มขึ้น หลวงพ่อสั่งเพิ่มขึ้นอีก ใคร ๆ ก็ได้ยินกันว่าหลวงพ่อสั่งอย่างไร หลวงพ่อท่านมีรู้มีญาณหยั่งรู้ทันมาร จะเอาคนเก่งพ้นไปจากหมู่พวกทำวิชาได้อย่างไร หลวงพ่อท่านทราบดี

     ตัวอย่างนี้ เขาเรียกว่า มารทำแผนผังระเบิด เพื่อให้คนเก่งพ้นไปทีละคน เมื่อเราหมดคนเก่ง แล้วเราจะได้ใครไปสู้มาร คนสู้ต้องเก่งพอสมควร มีมากคนก็จริงอยู่ แต่ไม่ถึงขั้นเก่ง อย่างงนี้แพ้เขาวันยังค่ำ คนทำวิชาชั้นสูงนอกจากจะมีความรู้ดีแล้ว ต้องหนักแน่น ต้องมักน้อย ต้องหูหนัก ก็เห็นแต่หลวงพ่อของเราเท่านั้นที่จะทำได้ ตามที่เล่ามานี้เป็นตัวอย่างที่เราต้องใคร่ครวญและพิจารณา ว่างานปราบมารนั้นทำยาก ต้องประอบด้วยปัจจัยหลายอย่าง

     เรามีแต่จะหาคนเก่งมาช่วย แต่กลับจะเอาคนเก่งหนีไปจากเรา เราจะทำงานใหญ่คือ งานปราบมาร เราต้องหาธาตุธรรมนักรบเข้าไว้เป็นกองทัพ จะเสียอะไรไม่ว่า ขอให้ได้ผู้มีบุญนั้นเถิด เพื่อจะได้มาเป็นกำลังในงานปราบมาร ยิ่งเก่งกว่าเรายิ่งดี ขอให้เก่งกว่าเราเถิด ขอให้เขาเข้าถึงวิชามากกว่าเราเถิด ขอให้เขาเป็นวิชามากกว่าเราเถิด เราปรารถนาถึงเข้าผู้นั้น จะเสียอะไรเท่าไรไม่ว่าเลย ขอให้เราได้พบคนเก่ง นี่คือความปรารถนาของหลวงพ่อ

     ดังนั้น ขอให้เราเรียนเรื่องราวของหลวงพ่อไว้ให้มาก เพื่อเป็นคติเตือนใจแก่เรา ที่ข้าพเจ้านำมาเล่านี้ ก็เพื่อให้เราได้ยินได้ฟังอะไรที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้มีบารมีธรรม ไม่ว่าอะไร อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจ ต้องใคร่ครวญให้ดีก่อน

วิชาซ้อนกายสับกายมีประโยชน์อย่างไร

     เมื่อกายซ้อนกันได้แล้ว อย่าอื่นก็ซ้อนกันได้หมด เมื่ออะไรทุกอย่างมารวมเป็นหนึ่งเดียวแล้ว เราจะทราบกำลังของเราทันที ว่าเรามีอะไรอยู่เท่าไร การที่เราจะคิดทำอะไรต่อไปนั้น เราจะทราบว่าเรามีทุนรอนอย่างไร

     พลังแห่งรู้ พลังแห่งญาณทัสสนะ พลังแห่งนิโรธ พลังแห่งคำนวณ เรามีอยู่เท่าไร เราจะทราบทันที

     แต่เราทราบเฉพาะฝ่ายของเรา กำลังฝ่ายของมาร เราไม่ทราบ ทั้งที่เราอยากทราบ แต่เราก็ยังทราบไม่ได้ ประเด็นนี้เองทำให้เราทราบว่า เราเป็นรองธรรมภาคมารมากมาย เพราะมารเขาไม่เคยทำวิชาซ้อนสับทับทวีมาสู้กับเรา หากเขายกสรรพกำลังมาสู้กับเรา ป่านนี้งานปราบมารมีข้อยุติไปแล้ว

ปัญหาที่เผชิญในปัจจุบัน

     ประการแรก รู้และญาณของเราคำนวณไปไม่ไกล มารเขาจะเข้าหุ้มเคลือบเห็นจำคิดรู้ ทำให้วิชาเดินช้าไม่บรรลุเหตุละเอียดที่มารเขาสกัดรู้สกัดญาณ

     กายของมารที่เราพบ เป็นกายมนุษย์แต่ละเอียด ขนาดเรารวมรู้รวมญาณยังเห็นกายของเขาไม่ชัด เรียกว่าละเอียดยิ่งกว่าละเอียด ประเด็นนี้เอง ที่เราตกเป็นฝ่ายปกครอง เพราะเราไม่เห็นตัวตนของเขา ทั้งที่เรารู้ แต่เราไม่เห็น แปลว่า กายของเขาละเอียด ต่อไปจะอย่างไร ยังไม่ทราบ แต่ขณะนี้เป็นอย่างนี้

     เหตุที่เขาทำไว้กำบังกาย เราก็ว่าสะอาด แต่พอรู้และญาณของเราไปสัมผัส รู้และญาณของเราหยุดเพียงนั้น ไม่สามารถทะลุไปได้ แปลว่า เหตุคือ ภูมิคุมกันที่เขาทำไว้ละเอียดยิ่งนัก แล้วนิพพาน ภพ ๓ โลกันต์ ที่อยู่ในนั้นยิ่งละเอียดยิ่งขึ้นไปอีก จนเรามองไม่เห็น ไม่รู้จะไปดับอะไร

     การที่เราพบพระพุทธเจ้านิพพานเป็นและพบจักรพรรดิ ก็พบตรงนี้

     เราจะไปถามใคร ไม่มีใครบอกเราได้ ไม่ใช่พระองค์ไม่อยากบอก พระองค์อยากบอกใจจะขาด เพราะอยากให้งานปราบมารเสร็จสิ้นเร็ว ๆ มันยืดเยื้อมานานแล้ว

     นี้คือปัญหา ถามว่าเราจะแก้อย่างไร นี่คืองานทำวิชาประจำวัน

     แนวการเดินวิชา ก็อย่างที่กล่าวมาแล้ว

ปัญหาใหม่ที่ตกใจกันหมดคืออะไร

     หากท่านติดตามอ่านมาโดยตลอด จะทราบว่า การนิโรธที่ต่างคนต่างทำนั้น เกิดการเสียหายแล้ว

     ประเด็นนี้ เป็นที่ตกใจมากในธาตุในธรรมของเรา คำถามที่ติดตามมาก็คือ ต่อไปเราจะนิโรธกันอย่างไร

     เพราะการนิโรธไม่พร้อมกันนั้น บัดนี้ เกิดปัญหาเสียแล้ว

     คำตอบก็คือ ต้องนิโรธพร้อมกัน ตามหลักวิชาซ้อนสับทับทวีที่หลวงพ่อท่านเคยสอนไว้ ปัญหาที่ตามมาอีกก็คือ จะเอากายมนุษย์ของใครรองรับ ยังตอบคำถามนี้ไม่ได้ ปัจจุบันนี้กายมนุษย์ของเรารองรับ หากเราตายไป ยังไม่รู้ว่าใครจะมาทำแทน นี่คือคำถามที่ยังตอบไม่ได้

     พระพุทธองค์และจักรพรรดิก็ต้องใช้กายมนุษย์ของเรา จึงจะมั่นคงและแข็งแรง หากใช้กายมนุษย์ของพระพุทธองค์หรือกายมนุษย์ของจักรพรรดิ จะไม่แข็งแรงเท่ากายมนุษย์ของเรา การรบจะไปถึงขั้นตอนใด กายมนุษย์ของพระพุทธองค์และกายมนุษย์ของจักรพรรดิจึงจะแข็งแรงเท่ากับกายมนุษย์ของเรา ประเด็นนี้ยังตอบไม่ได้ในวันนี้ ต้องให้การรบเดินไปอีกระยะหนึ่งก่อน เรื่องมันยากอย่างนี้ วันนี้ยังคุยประเด็นนี้ไม่ประจ่างชัด ต้องรอไว้โอกาสหน้า

     ข้อดีอีกประการหนึ่ง ที่ข้าพเจ้าพอใจ นั่นคือ หากธาตุธรรมท่านได้รู้ได้เห็นอะไร เราพลอยรู้เห็นไปด้วย แม้เราจะรู้เห็นได้น้อยกว่าพระพุทธองค์ แต่ก็พอทราบบ้าง ซึ่งใคร ๆ ก็อยากรู้เรื่องในธาตุในธรรม แต่ก็รู้เห็นไม่ได้ ใครๆก็อยากรู้เรื่องของนิพพาน แต่ก็รู้เห็นไม่ได้ ได้แต่อ่านตำรา รู้ตามตำรา ผิดถูกอย่างไร เราไม่ทาบ ตำราว่าอย่างนี้ เราว่าไปตามตำรา แม้การทำวิชาปราบมาร เป็นการที่เราจะต้องไปรู้เองไปเห็นเอง แม้จะไม่มากนัก แต่ก็พอเป็นไป เราอยากให้แจ้งนิพพาน แต่แจ้งไม่ได้เพราะไม่ทำวิชาปราบมาร โอกาสจะแจ้งนั้นยากนัก และการที่จะนำเรื่องราวใด ๆ มาเล่าสู่กันฟัง ยากนักที่จะทำเช่นนั้น เพราะเป็นเรื่องละเอียดและลึกซึ้งยิ่งนัก

สารบัญ