จะเอาใจไปตั้งไว้ตรงไหน ท่านต้องทราบ

     ถ้าท่านตั้งใจ ผิดที่ ท่านจะผิด ตลอดไป

     ถ้าท่านตั้งใจถูกที่ ท่านจะ โชคดี จนตลอดชีวิต

     ที่ตั้งใจ คือ “ที่ศูนย์กลางกาย” ตรงฐานที่ 7 ในท้องของท่าน โปรดดูภาพเหตุใดจึงเอาใจไปตั้งไว้ที่ศูนย์กลางกาย

     1. เพราะที่ศูนย์กลางกาย เป็นที่ตั้งของดวงธรรม ที่เรียกว่า ดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน หรือเรียกอีกอย่างว่า ดวงปฐมมรรค ถ้าไม่ตั้งใจตรงนี้ แปลว่า ไม่ถูกมรรคหรือไม่ถูกทาง เมื่อไม่ถูกทางเราก็ไม่พบดวงปัญญา ก็แสดงว่า ไม่ถูกทางของมรรค 8

     2. เพราะที่ศูนย์กลางกาย เป็นที่สุดของลมหายใจเข้า เป็นที่เกิดเป็นที่ดับ เป็นที่หลับ เป็นที่ตื่น ที่สุดของลมหายใจเข้า เป็นจุดหมายที่หยุด เป็นจุดหมายที่นิ่งของใจ เป็นจุดหมายเห็นธรรมของใจ

     เป็นที่เกิด หมายความว่า เป็นจุดที่ใจของมนุษยโลก ต้องหยุดและนิ่งตรงนั้นจึงจะเกิดได้

     เป็นที่ดับ คือตาย เมื่อจะตาย ใจต้องหยุดตรงนั้นก่อน แล้วจึงตาย

     เป็นที่หลับ คือนอนหลับ ใจหยุดตรงนั้นคือหลับ ถ้าใจไม่หยุดตรงนั้น จะหลับไม่ได้เลย

     เป็นที่ตื่น คือตื่นจากนอนหลับ ใจหยุดตรงนั้นแล้วจึงตื่น อีกความหมายคือ ตื่นจากอวิชชา หมายความว่า “เห็นธรรมตรงนั้น”

     รวมความว่า ถ้าไม่ตั้งใจที่ศูนย์กลางกาย แปลว่า ไม่เห็นความเกิด ความดับ ความหลับ และความตื่น คงอยู่ใต้ปกครองของอวิชชาตลอดไป อวิชชาแปลว่า ความเขลา คือ ไม่รู้อดีต ไม่รู้ปัจจุบัน ไม่รู้อนาคต ไม่เห็นอริยสัจ 4

     3. เพราะศูนย์กลางกาย คือ ตรงฐานที่ 7 เป็น “เอกายนมรรค” ซึ่งแปลว่า “ทางเอก” คือ ทางสายเดียวไม่มี 2 ทางไม่มี 3 ทาง ถ้าจะเข้ามรรคผล จะต้องเริ่มตรงจุดนี้ ไปเริ่มที่อื่นไม่ได้

     จุดหมายนี้ เป็นที่ผ่านไปผ่านมาของพระพุทธเจ้า ถ้าจะระลึกถึงพระพุทธเจ้า จะต้องเอาใจจรดไว้ตรงนี้ พระพุทธองค์จึงจะทราบความประสงค์ ถ้าตั้งใจไม่ถูกจุดหมายนี้ พระพุทธองค์ไม่ทราบเรื่องราวของเราเลย

อย่ากำหนดใจนอกเหนือจุดหมายที่กล่าว

     การกำหนดใจของพระและของมารนั้น ต่างกัน

     พระ หรือเรียกว่า สัมมาทิฏฐิ หรือเรียกว่าฝ่ายกุศล หรือฝ่ายบุญ

     มาร หรือเรียกว่า มิจฉาทิฏฐิ หรือเรียกว่าฝ่ายบาป หรือเรียกว่าฝ่ายอกุศล หรือเรียกว่า ฝ่ายดำ (ภาคดำ) หรือเรียกว่า อกุศลาธัมมา หรือเรียกว่า อวิชชา กิเลส ตัณหา อุปาทาน

การกำหนดใจของพระ

     กำหนดไว้ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เท่านั้น (คือกำหนดใน ได้แก่ ในท้อง คือ ศูนย์กลางกาย)

การกำหนดใจของมาร

     การกำหนดใจของมาร หรือการตั้งสติ หรือการตั้งใจ เขากำหนดนอก ได้แก่ การกำหนดที่นอกเหนือไปจาก ศูนย์กลางกาย เช่น ตั้งที่

- ฝ่ามือ

- ฝ่าเท้า

- กระหม่อม

- ซอกคอ

- หน้าอก

- หลายจมูก

- หน้าผาก ฯลฯ

- กำหนดอย่างนี้ เดินนอกร่ำไป ไม่เข้าในเลย

     การกำหนดใจดังกล่าวนี้ มารชอบใจมาก เพราะถูกแนวของเขาที่เราจะไม่พบของจริงตลอดไป เราจะอยู่ใต้การปกครอง ของอวิชชา ไม่มีโอกาสลืมตา อ้าปากได้เลย

สารบัญ