|
หลักในการเดินวิชารบ 1. เดินวิชาไปให้สุดเหตุ 2. เดินวิชาไปให้สุดต้นของเหตุ 3. ดับ ละลาย ให้สุดเหตุ 19 เสมอไป 4. การดับกาย ต้องดับไปให้สุดเหตุ 19 ยุทธศาสตร์การส่งวิชาของมาร สรุปแล้ว วิชามารที่เขาส่งมาปกครองสัตว์โลก คือเหตุทุกข์และเหตุสมุทัย เป็นผลให้สัตว์โลกผู้ถูกปกครอง แก่ เจ็บ ตาย พลัดพราก เกิดวิบัติ วิชาที่เขาส่งแบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้ 1. ขั้นตอนแรก เขาส่ง สั่น ส่าย ไหว ริบ รัว มายังใจของสัตว์โลก เราจะรู้สึกใจสั่น หาวนอน อารมณ์ไม่ดี แสดงว่ามารเขายึดพื้นที่คือใจ ได้แล้ว แต่ยังไม่ถึงอันตราย เพียงแต่พอรู้ตัว 2. ขั้นตอน 2 เป็นขั้นส่งวิชาประจำหน้าที่ เพื่อทำหน้าที่ของเขาต่อไป ก. ส่ง (เสียง) เสริม เติม ต่อ รอ ตัด ปัด ปิด ดึง ดูด ย่อย แยก ปะทะ ขวาง กัน (กีดกัน) ข. จากนั้น หุ้ม เคลือบ เอิบ อาบ ซึม ซาบ ปนเป็น สวม ซ้อน ร้อยไส้ 3. ขั้นตอน 3 เป็นขั้นตอนประจัญบาน ให้เกิดการแตกดับ ลีลาการรบเป็นดังนี้ ก. กิริยารบ แลบ ลั่น ย่อย แยก ระเบิด ผ่า ดับ ละลาย ข. ชั้นเชิงการรบ ดับ ลับ ตัด ตอน ซ่อน หาย สูญ สิ้นเชื้อ ไม่เหลือเศษ รองธาตุรองธรรม ถอยธาตุถอยธรรม ถอนธาตุถอนธรรม ค. เครื่องมือสื่อสาร ทำหน้าที่สื่อข่าว ได้แก่ ใย ยืด ยนต์ อายตนะ วิทยุ ใครเป็นผู้ส่งวิชา มารเขาเป็นผู้ส่งวิชา เพราะเขาเป็นผู้ปกครอง เขาส่งวิชาปกครองไปปกครองทั้งหมด ทั้งปกครองย่อย คือ ปกครองภพ 3 และปกครองใหญ่คือ ปกครองนิพพาน มารเขาส่งวิชาไปปกครองทั่วไปหมด ทางฝ่ายเราคือผู้ถูกปกครอง โต้ตอบวิชาของมารไปอย่างไรบ้าง คือทางฝ่ายภพ 3 และนิพพานตอบโต้วิชาของเขาอย่างไร การตอบโต้ของทางฝ่ายภพ 3 ได้แก่ มนุษย์โลก สัตว์โลก ทิพย์ พรหม อรูปพรหม จักรพรรดิและกายสิทธิ์ ได้โต้ตอบอะไรบ้าง มองไปทางสัตว์โลกไม่ได้ตอบโต้อะไร รอวันตายสถานเดียว มองไปทางมนุษย์โลกบ้าง มีหน้าที่ทำนิโรธได้ ได้แก่ท่านที่เข้าถึงไตรสรณคมน์ ตอบโต้ไปได้บ้างตามมีตามได้ มองไปทางทิพย์ พรหม อรูปพรหม จักรพรรดิและกายสิทธิ์ ส่วนที่ทำนิโรธได้ เข้าถึงไตรสรณคมน์ได้ ท่านก็ได้ตอบโต้ไปแล้วตามภูมิธรรมของท่าน ในที่สุดเราก็ยังแพ้เขาอยู่ดี เมื่อแพ้เขา ย่อมอยู่ในปกครองของเขา ดังนั้น ทุกสมาชิกที่อยู่ในภพ 3 ถูกมารปกครองทั้งหมด ยังหนีความแก่ เจ็บ ตาย ไม่ได้ การตอบโต้ของทางฝ่ายนิพพาน ได้ตอบโต้วิชาของมารอย่างแข็งขัน แต่ว่าวิชาปกครองของมารมีหลายระดับ ระดับภพ 3 นั้นก็อย่างหนึ่งและระดับนิพพานก็อีกอย่างหนึ่ง ซึ่งไม่เหมือนกัน ระดับนิพพานนั้นมารเขาก็ใช้วิชาปกครองชนิดแก่กล้าไปปกครอง นิพพานที่ละเอียดๆ มารเขาก็เอาวิชาปกครองชนิดละเอียดไปปกครอง ต่างฝ่ายต่างทำวิชาต่อสู้เพื่อความเป็นเอกราชในอำนาจปกครอง ในการทำวิชาตอบโต้ของนิพพานนั้น เป็นศึกหลายด้าน นอกจากจะป้องกันนิพพานของพระองค์แล้ว ยังต้องมาปกป้องให้แก่ภพ 3 ด้วย เพราะถ้ามารปกครองภพ 3 ได้ พวกเราจะหมดโอกาสได้มรรคผลนิพพาน มนุษย์จะทำแต่กรรมชั่วกันหมด นิพพานจึงมีภาระหนักมาก จึงเห็นว่าพระพุทธเจ้านี้มีคุณแก่สัตว์โลกเหลือที่จะพรรณนา มารเขายึดปกครองอะไรบ้าง 1. กาย ใจ จิต วิญญาณ 2. นิพพาน ภพ 3 โลกันต์ 3. เครื่องปกครอง 4. สิทธิ เฉียบขาด 5. สมบัติ คุณสมบัติ 6. ปิฎก 7. เขตธาตุเขตธรรม เครื่องธาตุเครื่องธรรม ที่จริงเขายึดมากกว่านี้ ผมยกมาเป็นตัวอย่างเท่านั้น พูดให้ง่ายก็คือ ตัดเสบียง ทำลายที่อยู่อาศัย ดับชีวิต เครื่องมือใช้รบ เซฟ มรรค แก๊ส กรด ไอ อัสนีธาตุ สถานที่เก็บเชลย นรก อเวจี โลกันต์ ความรู้ที่ใช้รบ ตรัสรู้ ใครตรัสรู้ได้มากกว่า ฝ่ายนั้นเป็นฝ่ายชนะ กำลังรบ หมายถึงพละกำลัง ใครมีกำลังมากกว่ากัน นั่นคือบารมี ใครมีบารมีมากกว่า เป็นฝ่ายได้เปรียบ อาวุธสำคัญที่ใช้รบ ใช้เครื่องรบกัน เครื่องของมารหมุนซ้าย เครื่องของภาคบุญหมุนขวา ฝ่ายใดทำเครื่องหมุนเร็วกว่า ฝ่ายนั้นชนะ สนามรบ 1. ที่เห็น จำ คิด รู้ อีกนัยหนึ่งก็คือที่ กาย ใจ จิต วิญญาณ 2. ที่อายตนะภายในและอายตนะภายนอก คำว่า อายตนะภายนอกหมายรวมถึง นิพพานและภพ 3 ด้วย ระดับการรบ 1. ระดับปกครองใหญ่ ได้แก่ การรบในนิพพาน 2. ระดับปกครองย่อย ได้แก่ การรบในภพ 3 การรบระดับนี้เป็นการรบสาธารณะ แบบครอบจักรวาลหาขอบข่ายไม่ได้ เป็นการรบที่ยากยิ่ง กติกาการรบ ไม่มีกติกา ไม่มีกฎเกณฑ์ ไม่มีวันพักรบ ไม่มีวันสงบศึก การได้เปรียบเสียเปรียบ ธรรมภาคมารได้เปรียบมาก ข้อมูลที่ฟ้องเราก็คือ สัตว์โลกเดือดร้อน แก่ เจ็บ ตาย มีสงครามรบพุ่ง อุบัติเหตุเครื่องบินตก ย่อมแสดงว่ามารได้เปรียบ มารเขาทำวิชาทุกวัน เขาปราบเราทุกวัน เราเป็นผู้ถูกปราบ มองดูฝ่ายเราบ้าง มีใครคิดปราบมารบ้าง มีใครคิดแสวงหาความรู้ปราบมารบ้าง เพียงแต่คิดยังไม่เคยคิด เคยเสวนากันเรื่องนี้บ้างไหม เราเก่งกันเอง จะได้ประโยชน์อันใด เราข่มกันเอง ดีที่ไหน ถ้าไปเก่งกับมารจึงจะน่านิยม แม้รบไม่ชนะ ก็ยังน่านิยม อ้างว่าไม่มีความรู้ ไม่เรียนแล้วจะรู้ได้อย่างไร อ้างว่าความรู้ไม่พอแก่การ อ้างอย่างนั้นชาติหน้าก็ทำวิชาไม่ได้ อย่างผู้เขียนนี้ ไม่ใช่คนมีความรู้อะไร แต่ทราบมาว่า หลวงพ่อวัดปากน้ำเคยทำวิชาปราบมารมาโชกโชน ถ้าไม่ลองดูบ้าง จะไม่ทราบว่า การรบนั้นคืออะไร เขาทำกันอย่างไร และถ้าผู้เขียนไม่ทำวิชา ท่านก็ไม่มีโอกาสได้อ่านหนังสือเล่มนี้ ความรู้พื้นฐานที่จำเป็นต้องเรียน 1. เรื่องเครื่อง เครื่องปกครอง เครื่องปกครองย่อย เครื่องปกครองใหญ่ หัวใจเครื่องรวมใหญ่ของผู้ปกครองใหญ่ 2. เรื่องนิพพาน ภพ 3 โลกันต์ นิพพานลับ นิพพานเปิดเผย ภพลับ ภพเปิดเผย ภพจร ที่ใดมีภพ ที่นั่นมีนิพพาน โลกันต์ซ้อนกันอยู่ 3. เรื่องอริยสัจ เป็นเรื่องสำคัญ เราต้องทำนิโรธทำมรรค ไปสู้กับทุกข์และสมุทัย 4. เรื่องเหตุ เหตุหลัก เหตุจร เหตุสอดแทรก เหตุที่เราจะไปพบข้างหน้า แบ่งหมวดหมู่ของเหตุให้ดี 5. เรื่องปิฎก สำคัญมาก เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เราไม่ตรัสรู้ เพราะมารเอาปิฎกของเขาซ้อนไว้ใน เห็น จำ คิด รู้ ของเรา 6. เรื่องญาณทัสสนะ โดยเฉพาะทศพลญาณ การที่รู้และญาณทัสสนะของเราผิดพลาด เป็นเพราะมารเอาปิฎกของเขามาซ้อนไว้ 7. เรื่องการตั้งธาตุประกอบธรรม รบชนะขั้นตอนใด เราจะต้องตั้งธาตุประกอบธรรมขึ้นใหม่ เรียนไว้ทั้งวิธีธรรมดาและวิธีพิสดาร 8. เรื่องเขตธาตุเขตธรรม เครื่องธาตุเครื่องธรรม เขตปกครองย่อย ปกครองใหญ่ เครื่องรวมใหญ่ของเขตธาตุเขตธรรม 9. เรื่องการเดินวิชาอนุโลมปฏิโลม หัดทำให้ชำนาญ ทำให้เร็ว ให้เป็นอัตโนมัติ 10. เรื่องทำกายมนุษย์พิเศษ ลองทำดูทั้งแบบธรรมดาและโดยพิสดาร 11. เรื่องการซ้อนกายสับกาย ควรฝึกไว้หลายแบบ ทั้งแบบธรรมดาและพิสดาร คือ ซ้อนเห็น จำ คิด รู้ ซ้อนนิโรธ ซ้อนตรัสรู้ ซ้อนคำนวณ ฯลฯ 12. เรื่องสิทธิ เฉียบขาด เครื่องสิทธิ เครื่องเฉียบขาด เครื่องปกครองของสิทธิเฉียบขาด เครื่องรวมใหญ่ของสิทธิ เฉียบขาด เป็นเรื่องสำคัญมาก ต้องรู้ให้มาก ๆ ผมเคยสอนให้นักเรียนเป็นธรรมยกชั้น ก็เพราะใช้ความรู้นี้ ลองให้เพื่อนๆ สอนแทน ถึงทำได้บ้างก็ยังไม่เป็นที่พอใจของเรา เราต้องลงมือสอนเอง ทำได้ยกชั้นทั้งนั้น ไม่ว่าโรงเรียนไหน เป็นต้องยกชั้น เรื่องเฉียบขาดสำคัญมาก โดยเฉพาะใช้ในการรบเป็นประโยชน์มาก เรื่องบุญ บารมี รัศมี กำลัง ฤทธิ์ อำนาจ สิทธิ เฉียบขาด ของมารเขาก็มี บาป บารมี รัศมี....ฯ เหมือนอย่างของเรา ผิดกันที่ของมารเขาดำ ของธรรมภาคกลางเขาไม่ดำแต่ไม่ขาว เราต้องเรียนไว้ เพราะจะต้องทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า 13. เรื่องการพิสดาร ท่านเจ้าคุณภาวนาโกศลเถรอธิบายไว้ดีแล้ว โปรดศึกษาดู กายของเราพร้อมอยู่แล้ว เพียงแต่เรานึกจองถนน ปาฏิหาริย์ พิสดาร ทับทวี กายเขาก็ทำเป็นอัตโนมัติ 14. เรื่องการคำนวณ ผมเห็นว่าสำคัญยิ่งยวด แพ้ชนะขึ้นอยู่กับการคำนวณตามที่เสนอมานี้เป็นส่วนน้อย ควรจะเรียนให้มากที่สุดเท่าที่ค้นคว้าได้ เมื่อลงมือเดินวิชาแล้ว ทุกความรู้ทุกวิชา สัมพันธ์กันหมด ทุกย่างเป็นอัตโนมัติทั้งสิ้น การรบเร็วประดุจจักรผัน เร็วยิ่งกว่าเร็ว หากช้า คอยนึกวิชา อย่างนี้แพ้สถานเดียว ดังนั้น ขอร้องให้เรียนไว้มาก ๆ ขอเสนอแนะว่า หนังสือที่ท่านเจ้าคุณภาวนาโกศลเถรพิมพ์เผยแพร่นั้น ควรศึกษาอย่างยิ่ง หากไม่เข้าใจถามไปที่ผู้เขียนได้ ผู้เขียนยินดีให้บริการ ถ้าท่านถามความรู้ยาก ๆ เป็นที่ถูกใจผู้เขียน ถือว่าเราเรียนมาเพื่อไปเก่งกับมาร เราจะได้มีนักปราบมารมาก ๆ สารบัญ
Powered by AkoComment 2.0! |
สื่อธรรมะ : 
